Zorba
Başlamanın üstünden bir buçuk yıl geçtikten sonra, sonunda bugün kitabı bitirdim.
100 sayfadan ileri gitmeyip köşede bekledi aylarca, sonra birkaç gün önce bitirmek için elime aldım ve...
Kitapla ilgili düşüncelerim duygularım karmakarışık:
"Neyini sevmişler bunun bu kadar?"
"Bu Zorba ne cinsiyeti bir pislik ya!"
"Ama nasıl güzel ruhu var bir yandan da. Acaba çocukken menenjit falan mı geçirmiş? Öyle kendini bilmez ama öyle de masum sanki."
"Ohoo kadınları insan yerine bile koymuyor!"
"Dönem koşullarına göre düşün Burçin."
"Çok abartmışlar bu kitabı ya. Yunan olması bile kurtarmıyor."
"Ben salağım sanırım, bu kitabın metaforunu anlamıyorum."
"Felsefi sorguları çok mu iyi sanki bir yandan da ya..."
Heh, işte böyle nefret ede ede ama bir yandan da karakterin sevilesi yanını da göre göre, başlar ve ortalarda biraz da Ağır Roman filmini seyreder gibi geldim son 100 sayfaya... Zaten oradan sonra değişti bende mevzu.
Onca erkeğin içinde, bir kadına zulüm varken tek adam sen çıktın ya be Zorba... Kadınları küçümserken bir yandan da hiç kıyamayıp hep vicdanlı davrandın ya... (Acaba Yengeç Burcu muydun ki?)
Ben karakterle böyle barıştım ama bir de o anlatılan yerleri gözümde canlandırırken deniz kenarı anlatıldığında Girit Iraklion'da plajda arkdaşımla buluşup oturduğumuz anda olmam var... Manastır anlatılırken Rodos'ta 300 basamak tırmanıp çıkılan nasılsın Manastır'a çıkışım... Dağdayken, Kalamata'da Dağda gittiğim o ölümü yücelten festival köyündeydim. Ah, hele ki sonlarda Atina'da isim isim bildiğim sokakları gezmez miyiz bir de birlikte...
Nefretle başlayıp abartılmış bularak devam edip duygusal bağ ile tamamlanan ilişkimiz oldu Zorba ile. Dile kolay, bir buçuk yıl. Benim 16 yıldır bu kadar uzun süreli ilişkim bile olmadı, düşünün. :)
Ölümün hüznü var üstümde. Filmini izlesem... O kadar da sevmedim sanki. Ben müzikleri ile anayım Kiryos Aleksis Zorba'yı. Yia mas!
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.