Çocuklar üzerinden yetişkinlere eleştiri getiren, hikâyelerdeki komikliklerle düşündüren fakat gülerken "ağlanacak hâlimize gülüyoruz" dedirten bir eser.
Aziz Nesin'in sadece çocuklar için değil aynı zamanda anne-babalar ve öğretmenler için de yazmış olduğu eserde eğitimden ahlaka, fedakarlıktan çalışmaya... Pek çok noktaya değinilmiş. Eserde iki ana karakter var, Zeynep ve Ahmet. İkisi de beşinci sınıfa giden çocuklar ve aralarında mektuplaşıyorlar, başlarından geçen olayları aktarıyorlar. Eserde örnek verilen olayların günümüzde de tekrar ettiğini görmek tahmin etsem de acı vericiydi. Sınavda çekilen kopyalar, çok çalışmanın gerekliliğini savunup karşılığını alamamış insanlar, patronunun arkasından konuşup yüzüne gülmeler, ezbere eğitim...
Ufak gibi görünen o detaylar büyüyüp nasıl da çığ oluyor, ahlaken yanlış olup önemsenmeyen olaylar nasıl da büyüyüp normal bir gerçekliğe dönüşüyor günün sonunda... Kanıksamamak için okunmalı diye düşünüyorum, uyarı niteliğinde olan olaylarla "uyandıran" su gibi akıp giden bir eser.
·
124 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.