Jules Verne’in Zacharius Usta adlı kısa ama derin eseri, bana insanların arayışlarının onları nasıl bilinmezliklere sürüklediğini hatırlattı. Kitap boyunca saat ustası Zacharius’un yaptığı işle özdeşleşmesi, yaşam süresi dolmaya başladığında saatlerin de bozulması, insanın kendi işiyle bütünleşmesinin sınırlarını gösteriyor.
Ne kadar usta, ne kadar başarılı olunursa olunsun bir noktadan sonra kibire kapılmak insanı düşüşe götürüyor. Özellikle de ustanın zamanı yenmeye çalışması, ölüme meydan okuması bana bunun ne kadar boş ve aptalca bir çaba olduğunu düşündürdü.
Kitap, ölüm ve yaşamın aslında çok ince bir çizgiyle ayrıldığını da hissettirdi. Vadesi dolmuş bir insanın çırpınışlarının denizde boğulmaya benzer şekilde nafile olduğunu yeniden gördüm.
Bence bu eser yalnızca bir ustanın kibir hikâyesi değil; aynı zamanda zamanı ve faniliği en doğru meslek üzerinden, bir saat ustası üzerinden anlatan çok derin bir eser.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.