Puan vermedi·200 syf.··Beğendi
···Okunma: 26 Eylül 2025 23:14 Şermin Yaşar, diline her zaman hayran olduğum bir yazar. “Söyleme Bilmesinler”i okurken yine aynı hissi yaşadım; cümleler adeta su gibi akıp gidiyor, hiç fark etmeden sayfalar dolusu yol alıyorsunuz. Bu kitapta her karakterin kendi sesi var; hikâyeyi sadece bir ağızdan değil, birçok kalpten dinliyorsunuz. İşte bu yüzden her birine hak verirken buluyorsunuz kendinizi.
Kitap boyunca insanın içindeki saklı yaralara, söyleyemediklerine dokunuyor Şermin Yaşar. “Bazen susmak, en yüksek çığlıktır” diyor satır aralarında; kimi zaman bu suskunluğun ağırlığına, kimi zaman da onun şefkatine tanık oluyorsunuz. Karakterlerden biri “Her insanın bir başkasıyla tamamlanmayan tarafı vardır” derken, aslında hepimizin eksik hikâyelerine ayna tutuyor.
Spoiler sayılabilecek kadar derine inmeden söyleyebilirim ki; bu romanda kimse bütünüyle iyi ya da kötü değil. Herkesin sakladığı bir sır, dile getiremediği bir pişmanlık var. Olaylar ilerledikçe “haklı kim?” sorusu değil, “acaba ben olsam ne yapardım?” sorusu büyüyor içinizde. Finalde ise bazı düğümler çözülse de, asıl olanın insanın içindeki hesaplaşma olduğunu anlıyorsunuz.
Şermin Yaşar, yine kalbimize dokunan, bizi hem kendi hayatımıza hem de ilişkilerimize baktıran bir hikâye kurmuş. “Söyleme Bilmesinler”, suskunluklarımızın aslında ne kadar çok şey anlattığını gösteren güçlü bir roman.