düşünmek benim için artık sadece kafamda dolaşan fikirler değil, aynı zamanda sorumluluk gerektiren bir süreç.bu süreçte,düşünmenin pasif bir şey olmadığını, aksine bilinçle ve dikkatle yapılması gereken bir çaba olduğunu gördüm.kendi zihnimi ve varlığımı sorguladığım bir alan, her adımda kendimi, düşüncelerimi ve neden böyle düşündüğümü fark etmemi sağlıyor.İnsan, düşünerek hem kendini hem de varlığı anlamaya çalışıyor.Hakikati aramak sadece doğruları bulmak değil,aynı zamanda eksikleri, belirsizlikleri ve kendi ön kabullerimi fark etmemle de ilgili.bu yüzden düşünmeye yaklaşımım, sorular sormak, kavramları birbirine bağlamak ve her düşünceyi dikkatle değerlendirmeye çalışmam diyebilirim.bazen bir kavramı veya düşünceyi sorguladığımda, yeni bağlantılar ve farklı bakış açıları ortaya çıkıyor; bu, düşünmenin ne kadar dinamik ve canlı bir süreç olduğunu gösteriyor.düşünmek hem özgürlük hem de sorumluluk. düşünmek benim için sadece kafamda dolaşan fikirler değil; varlığı ve hakikati anlamaya yönelik, sorumluluk ve özgürlükle yürütülen bir süreç.her düşünce bana kendimi daha iyi tanımamı, düşüncelerimi sorgulamayı öğretiyor..
Yasin Ramazan’ın düşünmenin alfabesi kitabıyla, eş zamanlı okundum bu kitabı beraber değerlendirmek istiyorum;
İlk olarak düşünme kavramını ele aldım;
Yasin Ramazana göre düşünme, insanın kendini ve dünyayı anlamasının temel aracıdır.düşünmeyi yalnızca zihinsel bir faaliyet olarak değil, insanın varoluşuna yön veren bir eylem olarak görür. Düşünmek, hakikati aramak için sorumluluk üstlenmek demektir. Bu yüzden düşünme bir tür özgürlük ve yükümlülük arasında salınan bir çabadır.
Ömer Mahir Alper
düşünmeyi felsefi faaliyetin kalbi olarak tanımlar. Onun için düşünme, sorularla başlayan, kavramlar üzerinden ilerleyen ve hakikati temellendirmeyi amaçlayan sistematik bir etkinliktir. Düşünme, varlık ve bilgi arasındaki bağı kurar; insanın yalnızca bir şeyleri bilmesi değil, onları temellendirmesi de düşünmeye dahildir.
Benzerlikler ve farklılıklar:
Her iki yazar da düşünmeyi insanın asli bir sorumluluğu olarak görüyor.fakat Yasin Ramazan daha çok düşünmenin bireysel boyutunu, insanın içsel yönelişini ve varoluşsal anlamını öne çıkarırken, Ömer Mahir Alper, düşünmenin metodik, kavramsal ve felsefi yönünü vurgular.
Bu iki yaklaşımı birleştirdiğimde, düşünmenin yalnızca zihinsel bir faaliyet olmadığını,aynı zamanda insanın kendi varoluşunu sorgulaması ve dünyayı anlamaya çalışmasıyla iç içe geçmiş bir sorumluluk olduğunu fark ediyorum. Yasin Ramazan’nın vurguladığı bireysel ve varoluşsal boyut, bana düşünmenin insanın kendi iç dünyasıyla kurduğu diyalog olduğunu gösteriyor, yani düşünmek, sadece bilgi toplamak değil, aynı zamanda kendi varlığımızı ve eylemlerimizi sorgulamak, onlara yön vermek.Ömer Mahir Alper, düşünmenin rastgele bir içsel dalgalanma olmadığını, aksine sistematik bir çaba ve disiplin gerektirdiğini hatırlatıyor.bu iki bakış açısını bir araya getirdiğimde, düşünmenin hem özgür hem de sorumlu bir etkinlik olduğunu, hem içsel bir yolculuk hem de kavramsal bir harita gerektirdiğini görüyorum.düşünmek, sadece zihnimizdeki bir süreç değil, aynı zamanda yaşamımızı, seçimlerimizi ve dünyayla kurduğumuz ilişkileri şekillendiren aktif bir eylem hâline geliyor.bu farkındalık, beni düşünmeye karşı daha bilinçli ve sorumlu bir yaklaşım geliştirmeye itiyor; çünkü her düşünce, hem iç dünyamı hem de dış dünyayı anlamlandırma yolunda bir adım.
İkinci olarak felsefe kavramı;
Yasin Ramazan
Felsefeyi kavramlar üzerinden ilerleyen bir faaliyet olarak görür. Ona göre felsefe, insanı temel sorularla yüzleştirir: “Nedir?”, “Niçin?”, “Nasıl?” gibi sorular, felsefenin kalbinde yer alır. Bu açıdan felsefe, düşünmenin disipline edilmiş biçimidir. Düşünmek her insana özgü bir eylemdir ama felsefe, bu düşünmenin kavramsal düzeyde, titizlikle yapılmasıdır. Felsefe insanın kendi varlığını ve dünyasını anlamlandırma yolculuğunda bir rehber gibidir.
Ömer Mahir Alper
Felsefeyi varlıkla kurulan en temel ilişki üzerinden tanımlar. Ona göre felsefe, sadece kavramların çözümlemesi değil, varlığın doğasını, oluşunu, imkânlarını araştıran bir etkinliktir. Yani felsefe, insanın düşünmesiyle varlık arasında kurulan köprüdür. Felsefenin doğası üzerine konuşurken, onun sadece soyut tartışmalar değil, aynı zamanda varlığın açılımına eşlik eden bir faaliyet olduğunu gösteriyor.
Benzerlikler ve farklılıklar
Yasin Ramazan’ın felsefe anlayışı daha çok kavramsal bir yön taşırken,Ömer Mahir Alper’in felsefesi varlıkla doğrudan temasa yönelir.
Felsefe yalnızca kitaplarda ya da soyut tartışmalarda yer alan bir uğraş değil, yaşamın tam ortasında, kendi varlığımızı ve dünyayı anlamlandırma çabamızla iç içe geçen bir kavram.Yasin Ramazan’ın yaklaşımı, felsefenin bir düzen ve disiplin gerektirdiğini, düşüncelerimizi sistematik olarak sorgulamamız gerektiğini hatırlatıyor. Ömer Mahir Alper’in varlık odaklı bakışı, felsefenin aynı zamanda yaşadığımız dünyayla, olaylarla ve varoluşumuzla doğrudan ilişkili olduğunu gösteriyor,yani felsefe, sadece zihnimizde dolaşan kavramlar değil, onları hayata ve varoluşa dokundurma pratiği.ben bunu birleştirdiğimde, felsefenin hem zihinsel bir rehber hem de varoluşsal bir yolculuk olduğunu görüyorum. Felsefe, bana sadece sorular sormayı değil, soruların peşinden cesurca gitmeyi, cevapları sorgulamayı ve kendi yaşamımı bu sorgulama süreciyle şekillendirmeyi öğretiyor. Kendi deneyimlerim üzerinden baktığımda, felsefi düşünmenin bana hem içsel bir farkındalık hem de dış dünyayla daha bilinçli bir ilişki kurma imkânı verdiğini fark ediyorum.felsefe, benim için bir tür yaşam pratiği hâline geliyor,düşünme ve varlığı anlamlandırma eylemlerimi daha derin, daha bilinçli ve daha sorumlu kılıyor.
·
99 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.