Alper Canıgüz Oğullar ve Rencide Ruhlar serisinin ikinci kitabı. Ben ilk kitaptaki hislerimi alamadan kitabı bitiriyorum derken “Safinaz kız”ın hikayesi beni etkiledi. Kitabın ilk 180 sayfası bir cinayeti çözmeye odaklanmışken sonrasında yazar bir manevra yapıyor. Hani tüm şiirleri sadece bir mısrası için yazan şairler gibi bence Alper Canıgüz’de kitaplarını sadece o değerli 15 sayfa için yazıyor gibi geldi.
Alper Kamu gözümde tatlı macera sever bir çocuk. İnsanın kökenlerinin çocuklukta atıldığından yola çıkarsak beş yaşındaki bir çocuğun gözünden olaylara bakıyormuş gibi yapmak bile okurken yetişkin ve çocuk halimizi karşılaştırmamıza sebep oluyor.
Kitabın sonu çok anlamlı bitti.
Oradan sadece bir kesiti buraya bırakıyorum: “ Gölgesini kaybeden insan bizzat gölgenin kendisine dönüşür.”
Alper CanıgüzCehennem Çiçeği