Ben Buradayım Diyebilmek Kendi İç Sesine DönüşHayata Dair
Hayat bazen öyle hızlı akıyor ki insan farkına bile varmadan günleri, ayları, yılları tüketiyor. Sabah uyanıyor, işe gidiyor, eve dönüyor, birkaç şey izleyip uyuyor. Ve bir bakmışsın, bütün ömür böyle geçip gitmiş. “Ben gerçekten yaşadım mı, yoksa sadece var oldum mu?” sorusu işte burada bir çığlık gibi insanın içine düşüyor. Doğan Cüceloğlu bu kitabında o çığlığı yankıya dönüştürüyor ve seni kendi hayatının tam ortasına bırakıyor.
Ben bu kitabı okurken sürekli kendi kendime sordum: “Ben var mıyım?” Çocukluğumun bazı anıları canlandı. Bir keresinde babam bana “Senin kararın ne?” diye sormuştu. O an ne diyeceğimi bilememiştim, çünkü hep başkalarının kararlarını uygulamaya alışmıştım. Kitabı okurken o anı yeniden hatırladım ve içimde büyük bir sızı hissettim. Çünkü yıllardır başkalarının gölgesinde kalmış yanlarımı fark ettim.
Doğan Hoca, seninle sohbet eder gibi, yargılamadan, öğretmeden, sadece fark ettirerek konuşuyor. Kitap boyunca sürekli aynaya bakar gibi hissettim. Kendime sorduğum sorular birikti: “Hayatımı gerçekten ben mi yönetiyorum, yoksa toplumun, ailemin, çevremdeki insanların senaryosunu mu oynuyorum?” Bu sorular canımı acıttı ama aynı zamanda özgürleştirici bir tat bıraktı.
Çünkü var olmak; bir şeyleri ertelememek, kendini küçültmemek, “Ben de buradayım” diyebilmekti. Bazen sesin titreyerek, bazen yalnız kalarak, bazen de yanlış yapmayı göze alarak… Kitap bana bunu hissettirdi: Var olmak bir sonuç değil, bir yolculuktu. Ve ben bu yolculukta kendi ayak izlerimi bırakmak zorundaydım.
Okumayı bitirdiğimde içimde kocaman bir huzur ve aynı anda bir meydan okuma vardı. Hayat bana Gerçekten var mısın? diye bakıyor gibiydi. Ve ben, uzun zamandır ilk defa içimden kocaman bir Evet, buradayım! diyebildim.
··
1.164 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.