Sonunu bile bile okudum ama yine de sinirlendim. Göstermelik eğitim, “moderniye”, yanlış batılılaşma… Yazarın kadın hakkında “alışmış kudurmuştan beterdir.” Deyimi ile zaten kadını belli etti asıl bize göstermek istediği o evde erkeklerin kendi savaşlarıdır. Çok da güzel gösterdi. Kendi uçkurları arasındaki o savaş ve kendi dış görünüşlerine rağmen ‘hepsini farklılığına vurgu yapıyor’ yine de kendilerini haklı olduklarını inandırdılar. İşte burada şunu diyor yazar. Alışmış kudurmuştan beterdir, deyimi yine devreye giriyor. Ve yine Hüseyin Rahmi hepsinin eğitimsizliğine de vurguluyor, çok güzel işlemiş.
Son 40 sayfa aslında Osmanlı da yaşanan o batılılaşma hayranlığı adı altında neler döndüğünü ayrıntılı bir şekilde anlatmış. Diğer Türk edebiyatı kitaplarını okuduğumdan sonu belliydi bu yüzden çok zor okudum. Boş geldi. Aksine Şemi öğrendikten sonra ne olacağını çok merak ettim. O otoriter sahibi reis aslında en baş düşmanlarıydı ama akıllarına bile getirmediler. Çünkü akılları yoktu. İşte yazarların o dönemde anlattıkları ve okuduğum tüm Türk edebiyatı kitaplarında işlenen bir konu ve bunların gerçek olma durumu ise artık şaşırmıyorum.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.