Son Kitapçı, kitapların artık neredeyse yok olmaya yüz tuttuğu, okumanın bile bir tür ‘nostalji’ sayıldığı bir dünyada geçiyor. Kitaplara tutkuyla bağlı bir avuç insanın hikayesini okurken, aslında kendi zamanımıza da ayna tutuyor. Özellikle kitapçı dükkanının tasviri, raflardan taşan kitap kokusu, karakterlerin kitaba olan inadı okuru içine çekiyor.
Romanın en güçlü yanı, kitap sevgisini bir direniş gibi anlatması. Kitapların yalnızca birer eşya olmadığını, belleğimizi ve hayal gücümüzü ayakta tutan canlı varlıklar gibi olduğunu hatırlatıyor.
Olay örgüsü bazı yerlerde tahmin edilebilir ilerliyor. Özellikle kitap düşmanlarının motivasyonu çok güçlü işlenmemiş, biraz yüzeysel kalıyor. Buna rağmen kitapçının atmosferi, karakterlerin sıcaklığı ve “kitapları yaşatmak” fikri o kadar samimi ki eksikliklerini görmezden gelebildim.
Benim için en etkileyici tarafı şu oldu: kitabı kapattığında dönüp kendi kitap rafına baktım ve ‘ya bir gün gerçekten kitaplar yok olursa?’ diye düşündüm. İşte bu kaygıyı ve sevgiyi aynı anda hissettirmesi, kitabı benim için özel kıldı.
Eğer kitapların sadece bir nesne değil, bir yaşam biçimi olduğunu düşünüyorsanız, Son Kitapçı mutlaka okumanız gereken bir roman. İçtenlikle tavsiye ediyorum.
·
274 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.