Hayat hikâyemiz mavi biter mi?
Mustafa Kutlu kitabı “Nereye kadar gider bu ses, kime ulaşır?” sorusuyla bitiriyor. Kitabın sesini duyanlardan olduğum için şanslı olduğumu düşünüyorum.
Çünkü çok gerçek, çünkü çok sürükleyici. Tek eksisi(bence) mecazlar, söz sanatları, felsefe minimumda tutulup olay verilmiş.
Eserin 2022 sonbaharında tiyatrosuna gidip çok beğenmiştim, Allah’tan ki unutmuşum. Tiyatrodan aklımda kalan bir tren vagonu bir de lepiska saçlı kadındı. Tabii okudukça bir miktar hatırladım ve bu da ayrı keyif verdi. Ayrıca kitabı yarılayınca filmi de izledim yarısına kadar, sonra kalan yarısını okuyup filmi bitirdim.
Daha da ne yapayım? :)
Yönetmenliğini Osman Sınav'ın yaptığı film 2012’de vizyona girmiş, onun sesi de ancak 2025’te ulaştı bana. Ama acayip güzel savunacağım bu geç kalışlarımı, hem de kitaptan bir alıntı ile.
79. sayfada yazar şöyle diyor: “…kitapların da bir kaderi vardır.”
Bazı kitaplar, belli zamanlara denk gelince daha çok anlam ifade ediyor. Yani şu an okuduğum için memnunum.
Spoiler içeren kısma geçiyorum, bilgilerinize.
Mustafa’nın sırasıyla tutulduğu kızlar Ayla ve Feride iken bu sıralama filmde değişiyor. Ama ben kitapçı Mustafa’nın Feride’ye Çalıkuşu’nu hediye etmesini çok sevmiştim kitapta. :/
Sonra kitaptaki karakterimiz Mustafa ile kaçmayı reddediyor ama filmdeki yeni bir uzun hikâye yazmaya ortak oluyor. Ve yeni hikâye de bir zamanlar yaşadıkları vagona dönüş ile başlıyor.
“Herkes bir gün eve döner.” felsefesiyle haşır neşir olduğumuz şu günlerde güzel bir finaldi. Bu pencereden de filmi sevdim.
Kitabını okuyun, filmini izleyin, tiyatrosuna gidin. Hepsine kefilim.
·
83 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.