Bir kitabın adında mevsim ya da ay varsa o vakitte okumam lazımmış hissi uyanıyor bende. Kaç mevsim kaç sene geçti böyle, sararıp soldu nice şahane kitap raflarımda...
Eylül Evi, sararıp solanlardan olmadı, aksine anlatım ve yoğunluk olarak birbirine benzer iki kitabı okumaya çalışırken çölde rastlanılan vaha gibi giriverdi aralarına. Bilindik bir "perili ev" hikayesi okuyacağımı sanırken "patriyarkanın mekansal sembolü" çıktı karşıma. Korunmak ya da hapsedilmek. Bir kadın için ev ne demekti?
"Hayallerimizdeki evdi." cümlesiyle açıyor kitabı Margaret. Birkaç satır sonra "benim yuvam" diyor -bizim yuvamız- diye düzeltiyor. "Haylazlar"la dolu evin içinde, kocasının otoritesiyle sınırlandırılmış bir yaşam süren Margaret, sessizliği ve teslimiyeti "hayatta kalma stratejisi" olarak kullanıyor. Zamanla kendisine dayatılan sınırları tanıyarak varlığını ve iradesini koruma yolları buluyor.
Hal ise (Harold -kocası-) taşındıklarından beri her eylülde "evin geçmişi"yle yüzleşmekten bir süre sonra vazgeçiyor ancak Margaret onunla gitmeye, evi satmaya razı olmuyor. "Sabret, katlan, uyum sağla" üçlüsü onun zırhı artık. Üstünden çıkarmaya niyeti yok.
Yazar gotik edebiyatın bilindik atmosferiyle okuru içine çekerken, aslında kadın dayanıklılığı ve özgürlüğünü anlatıyor. Margaret’in sessizliği, korkuya boyun eğmek şöyle dursun kendi sesini, kendi varlığını ortaya koymanın bir biçimi. Ev ise özgürleşmenin, direnişin ve var olma mücadelesinin sahnesi...
·
61 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.