Dün Bosna bugün Doğu Türkistan, Gazze..
Hepsi aynı hepsi savaş hepsinde masum insanlarla birlikte insanlık dediğimiz şeyde ölüyor.. Kitabın hangi bölümüne yorum yapsak eksik kalacak. Umutların tükendiği anda bile annelerin umutla çeşit çeşit yemek yapması, çamaşır yıkaması. Çocukların yardım adı altında tarihleri geçmiş çikolatalara sevinmesi. Bombalanma anında kopan ayağı bir elinde çantası diğer elinde adamın hastaneye gitmesi, çantada önemli bir şey olmamasına rağmen adamın o an benim için ayağım neyse çantamda o demesi işte bu kadar savaşı kabullenmesi. Kurşunda adım yazıyorsa o kurşun nerede olursa beni bulur diyecek kadar teslimiyet. Hangisi daha acı. Bence en acısı da dün de bugün de insanlar açlıktan, soğuktan, bombadan, mermiden ölürken tüm dünyanın sessiz kalması.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.