"Ben senin yorgununum."
Byung Chul Han severek okuduğum çıtır felsefe kitapları yazan bir felsefe profesörü. Yorgunluk Toplumu'nda yorgunluğun kitleleri nasıl bir duruma getirdiğinden ve insanın yorgunluk psikolojisinden derin bir felsefe diliyle bahsediyor.
İnsan ilerlemeyi çalışma olarak gördüğü için, çalışırken de kendini bir makine misali duygudan ve farkındalıktan uzaklaştırdığının ve böylece bir fare yarışına kurban gidip kendini ötelediğinin farkına varmıyor. Oysa insanı hayvandan ayıran eşsiz bir mücevher olan akıl sorgulamayla beslenir. Byung Chul Han ise insanın kendini sorgulamadan çalışmaya ve egosunu beslemeye ve kendi deyişiyle "animal laborans" yani çalışan hayvan olarak görmediği sürece tükeneceğini söylüyor. Yani aslında hayat her daim ilerliyor elbette ve insanın da çalışmak uğruna av da avcı da olduğu bir toplumda başarı uğruna her şey mübah da görülüyor tabii ki. Ama hayatın bu koşuşturmacasında bir es verebilmek ve kendimizi tereddütün kucağına bırakabilmek de gerekiyor bazen. Ve insanlar birbirleriyle etkileşim halinde olduğu sürece insandırlar aslında. Bence tıpkı bir bahçe misali olan bu dünyada, tohumlarımızı başka çiçeklere saçarak birbirimizle varolabildiğimiz çiçekler gibiyiz. Sadece bazen kendi tozlarımızı düşünmemek ve bu engin bahçenin farklı kokular karışmış meltemine kendimizi bırakıvermek gerekiyor.
·
193 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.