dil,var olmayan nesnelerden söz etmeye izin vermektedir. Dilin buna izin vermesi sadece semantik bir analizle açıklanamaz.Çünkü semantik analiz, yalnız göstergeler arasındaki ilişkiyi aydınlatır. Bu tür durumlara semantik analizin tüm katkısı, bir sözcelemenin anlamının ve geçerliliğinin şartlarını belirtmektir.
·
210 Gösterim
1 Yorum
Dil felsefesinde sözcelerimiz, olgusal içeriğe sahip ve referanslı olmasıyla anlamlı sözceler olarak kabul edilir. Metafiziksel sözceler olgusal içerikten yoksun ve referanssız olduğu gerekçesiyle olumsuzlanır. Hasılı kelam, Dil Felsefesi insanı empirik dünyaya hapsederek onun aşkınsal boyutunu budar.
evet katılıyorum,zeki Özcan önsözünde metafizik geleneği gücünü yitirdiği için Rorty'nin "lengüistik" dediği bir dönemeçle;
Habermas'ın "Post Metafizik" diye nitelediği felsefeyle ilgilenmeye karar verdiğini söylüyor. bu bana tek taraflı bir söylem gibi geliyor. sadece emprizmi kabul etmek çok basit olur. Ama post metafiziği düşününce bana mantıklı geldi belki de yanlış düşünüyorum.metafiziği reddetmiyor ama onun geleneksel, kesinlik arayan yöntemini artık merkezi konumda görmüyor. Yani bunları karşıt değil de iç içe düşünmek..dil felsefesine geçişi, metafiziğin tamamen terk edilmesi olarak değil, onun sorularını başka bir düzlemde tartışma imkânı olarak görmek lazım tek bir tarafta durursak tamam olmuyor gibi.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.