Merhaba sevgili kitap dostlarım. Bir kitap okurken en çok dikkat ettiğim şeylerden biri anlatımın akıcılığı ve olayların tutarlılığıdır. Ne yazık ki bu kitapta beni en çok zorlayan şey, tam da bu iki noktada yaşadığım sıkıntılar oldu. Anlatım yer yer ağır, cümleler ise kopuk ve fazlasıyla uzundu. Tekrarlar sık sık karşımıza çıktığı için anlam akışı çoğu yerde sekteye uğradı. Özellikle diyaloglarda kullanılan “dedi, diye sordu, diye yanıtladı” gibi kalıpların bu kadar yoğun biçimde yinelenmesi, anlatımın bütünlüğünü bozan bir etki yaratmış.
Bunun yanı sıra, eserde ciddi mantık hataları göze çarpıyordu. Özellikle bazı olaylarda, bir lise öğrencisinin bile fark edebileceği ayrıntıların bir polis tarafından gözden kaçırılması gibi noktalar okurda “bu kadar da olmaz” duygusu uyandırıyor. Ayrıca, türler arasındaki geçişler de oldukça karışıktı: Bir yandan bilim kurguya, bir yandan polisiye ya da fantastik ögelere, bazen de dramatik bir aile hikâyesine yöneliyormuş gibi görünse de, hiçbirine tam anlamıyla oturmuyor. Bu durum da kitabın konusunun netleşmesini zorlaştırıyor, okurun odağını dağıtıyor.
Nana’nın hikâyesi ise aşırı derecede dramatize edilmiş. Yaşadığı sıkıntılar, acılar, hayal kırıklıkları neredeyse sürekli tekrarlarla okura aktarılmış, bu da yer yer yorucu bir hal almış.Anlatım bozuklukları, yazım yanlışları ve klişeler de bu durumun tuzu biberi olmuş.
Tüm bu olumsuzluklara rağmen kitabın en güçlü yanı, vermek istediği mesajdı. Yazar, engelli bireylerin toplumda maruz kaldıkları dışlanmayı, ötekileştirmeyi ve bu durumun onların yaşamını ne kadar zorlaştırabileceğini çarpıcı bir şekilde aktarmış. Farklılıkların aslında bizleri özel kıldığını, bu farklılıklarla da hayatın anlamlı olduğunu vurgulaması bence çok değerliydi. Özellikle ailelerin çocuklarını oldukları gibi kabul etmesi, onları koşulsuz sevmesi gerektiği üzerine söylenenler oldukça kıymetliydi. Nana’nın kardeşi Emma üzerinden verilen mesaj ise yerinde, anlamlı ve duygusal açıdan güçlüydü.
Sonuç olarak; kurgu, anlatım ve tutarlılık açısından birçok sorun barındırsa da, kitabın toplumsal mesajı önemliydi. Farklılıklarımızın bizi eksik değil, tam kıldığını, toplumun engelli bireyleri dışlamak yerine kucaklaması gerektiğini vurgulaması hoşuma giden yönü oldu…
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.