Bir zamanların ünlü yarış atı Lexington'un gerçek hikayesinden esinlenerek kaleme alınan #safkan eseri @kairoskitap arayıcılığıyla biz okuyucularla buluşuyor.
Lexington yalnızca ünlü yarış atı değildir yarış tarihindeki en büyük safkan damızlık atıydı. On altı yıl boyunca yarışlara katılan yavruları o yıllarda yarışan diğer atların hepsinden daha fazla ödül kazandı.
Bakıcısı siyahi seyis Jarret'la kurduğu yıllar süren özel bağı ise esere ayrı renk katıyor. 1850 li yıllarda yaşayan atımızın zamanında köleliğin acımasız yüzüne şahit olurken, eseri üç farklı zaman diliminde okuyoruz. At ile seyisinin resmedildiği ünlü tabloyu çöpte bulan sanat tarihçisi diplomat aileden gelen siyahi Theo dergi için bir yazı peşine düşer. Tablo onun zihninde bir ışık yakmıştır, hayatını sanatın önemli olduğu ve dünyayı algılama biçimini değiştireceği düşüncesine adayan Theo'nun omurgalı osteoloji laboratuvarını yöneten Jess ile yolları kesiştiğinde Jess'in , Lexington'un tavan arasına sıkışıp kalan kemiklerinin araştırılması ile görevlendirildiğini öğrenir. Zamanla hoşça vakit geçiren ikiliyi sürprizler beklerken 2019 yılında bile ten rengine göre muamele gören insanların yaşadıkları kalbinizi kıracak evet.
Kitabın kapağını kapatırken duygu yoğunluğu yaşadım, 463 sayfa okurken hiç sıkmayan, savaş atı, elveda gülsarı, siyah inci tadını aldığım içimi sıcacık yapan hayvan dostluğu ile aklımda kalan okumalara katıldı. Gönülden tavsiye ederim
#safkan
Kübra Kabakcı
#birkelimelikitapokuyoruz
~
"Sanat, Theo için toplumsal değişime yanıt vermenin ve onu şekillendirmenin bir yoluydu."
~
"Yine de görmüş olduğu şeyleri gördüğü ve öğrenmiş olduğu şeyleri öğrendiği için pişman değildi. Sadece kitaptan öğrendikleri de değildi. Ruhunda insanların acılarına yer açıldığını hissediyordu. Onların hayatlarını ve taşıdıkları ağır yükleri dikkate almaya karar verdi."
Reklam değil tavsiye
Kübra Kabakcı
#birkelimelikitapokuyoruz
~
"Sanat, Theo için toplumsal değişime yanıt vermenin ve onu şekillendirmenin bir yoluydu."
~
"Yine de görmüş olduğu şeyleri gördüğü ve öğrenmiş olduğu şeyleri öğrendiği için pişman değildi. Sadece kitaptan öğrendikleri de değildi. Ruhunda insanların acılarına yer açıldığını hissediyordu. Onların hayatlarını ve taşıdıkları ağır yükleri dikkate almaya karar verdi."
Reklam değil tavsiye
·
181 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.