2.
İnsanoğlunun tüm hataları sabretmemekten, bir şeyle uğraşırken izlediği yöntemi vakitsizce sona erdirmekten, sözde bir sorunu zahiri bir çit içine almaktan çıkar.
5.
Ulaşıldı mı, geriye dönülemeyen bir nokta vardır. Esas gereken şey işte tam da o noktaya ulaşmaktır.
13.
İdrake erişin ilk belirtisi ölüme duyulan arzudur. Kişi için bu hayat dayanılmazdır, başka bir hayatsa imkânsız. İnsan artık utanmaz ölmek istediği için; nefret ettiği eski hücresinden alınıp zamanla aynı nefreti besleyeceği yeni hücresine konulsun diye yalvarır durur. Geriye kalan inanç kırıntısı da rol oynar burada. Zira olur ya, diğer hücreye taşındığı sırada hapishane müdürü yolda tesadü-fen denk gelir mahkûma ve "Benimle geliyor bu adam, tekrar kapatmayın onu hücreye," diyebilir.
27.
Bizden beklenen şey olumsuzu yapmamızdır; olumlulu hâlihazırda bize verilmiştir zaten.
35.
Sahip olmak yok sadece olmak var, öyle bir olmak ki tek derdi son nefesini verip boğulmak.
39a.
Sonsuz bir yoldur bu; ne kestirmeden gidebilirsin ne de dolambaçlı bir yön izleyebilirsin. Herkes kendi çocuksu arşınını tutar yol üstüne. "Unutma sen de yürümek zorundasın o yolu
41.
Şükürler olsun ki dünyadaki uyumsuzluk yalnızca niceliksel.
44.
Şu dünya için kendini paralaman nasıl da gülünç öyle.
46.
Almancada 'sein' diye bir sözcük vardır. Bu sözcük iki anlama gelir: Olmak ve Onun olmak.
48.
İlerlemeye duyulan inanç hâlihazırdaki ilerlemeye inanıldığı anlamına gelmez. Eğer gelseydi bunun adı inanç olmazdı.
50.
İçinde sarsılamaz olana mutlak bir güven duymadan yaşayamaz insan.
Gelgelelim sarsılamaz olan da ona duyulan güven de sonsuza dek kendisinden gizlenebilir. Bu durumun kendini gösterdiği noktalardan biri de kişileştirilmiş tanrı inancıdır.
52.
Dünyayla giriştiğin mücadelede dünyadan taraf ol.
59.
İnsanların adımları tarafından oyulmamış bir merdiven basamağı kendini öylesine birleştirilmiş bir tahta parçası olarak görür ancak.
68.
İnsanı her yuvanın kendisine ait bir tanrısı olduğuna inanmaktan daha mutlu eden ne olabilir?
75.
İnsan kendini beşere bakarak sınamalı. Böylelikle şüphe eden şüpheye varır, inanan da inanca.
77.
İnsanlarla bir arada olmak kişiyi özünü irdelemeye iter.
81.
Kimse kendine gerçekten zarar verecek bir şeyi istemez. Eğer böyle bir şey istiyor gibi görünen biri varsa da -belki de herkeste vardır bu görünüm- bunun sebebi, insan kendine fayda sağlayan bir şey isterken bu konu hakkında kısmen yorum hakkı bulunan, içindeki ikinci kişinin zarar görmesidir. Eğer kişi iş karar vermeye varmadan, daha başlangıçta ötekine danışacak olsa kendisi de kendisiyle birlikte isteği de yok olup giderdi.
83.
Giyotin misali bir inanç; onun kadar ağır ve onun kadar hafif.
97.
Acı yalnızca bu dünyada acıdır ve bu, burada acı çekenlerin başka bir yerde çektikleri çile yüzünden ödüllendirilecekleri anlamına gelmez. Bunun asıl manası şudur: Bu dünyada acı dediğimiz şey başka bir dünyada herhangi bir değişime uğramaksızın yalnızca karşıtından kurtulduğu için mutluluğa dönüşecektir.
102.
Çevremizde ne elem varsa hepsini çekmemiz şarttır. Belki hepimiz tek bir bedende değiliz fakat tek bir gelişim yolu üzerindeyiz ve bu yol bizi öyle ya da böyle hep acıların içinden geçirerek ulaştırır sona. Bir çocuk nasıl ki yaşamın tüm evrelerinden geçerek gelişir (ve her bir evre bazen ulaşma arzusundan bazen de korkusundan henüz ona ulaşmayanlara erişilmez gelir) yaşlanıp ölürse biz de yaşadığımız dünyanın acılarını çeke çeke (diğer herkese de kendimiz kadar bağlanarak) gelişiriz. Bu süreçte ne adalete ne acılardan korkmaya ne de acı çekmeyi bir erdem olarak sunmaya yer vardır.
103.
Kendini dünyanın kederlerinden uzak tutabilirsin el-bet, bu imkâna sahipsin ve tabiatına da böylesi uygun dü-şer. Fakat bu, belki de kaçabileceğin yegâne kederdir.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.