Normal Olmak Varken Neden Mutlu Olasın, İngiliz yazar Jeanette Winterson’ın otobiyografik eseri; hem kendisini hem de edebiyatını tanımak yolunda okuduğum ilk kitap. İsmini annesinin kendisine kurduğu bir cümleden alıyor. Kitabın tamamı hakkında da fikir veriyor aslında bu cümle. Bebekken evlat edinilen bir çocuk Winterson. Yoğun dini baskılar, sevgisizlik, kimlik arayışı, toplumsal normlarla örtüşme baskısı; tüm bunların arasında büyüyen bir çocuk olarak kendi yolunu çizme, kendini var etme hikayesi bir bakıma. Tüm bunları yaşarken önce okuyarak sonra yazarak edebiyata sığınma ve ondan güç bulma söz konusu Winterson için.
Kronolojik ilerlemeyen bir anlatı. Bir bölümde annesinin kitaplarını yakışını anlatıyor, yanan kitaplardan kalan parçalara bakıyor, onlardan kalan kırpıntıları topluyor. Sonra ‘yazma biçimimim böyle olmasının nedeni de muhtemelen bu: parçaları, kırpıntıları biriktirmek. Sürüp giden bir anlatı tarzından bir türlü emin olamamak” diyor. Anlattıklarını, anlatış şeklini, bakış açısını çok sevdim.
Bu kitaba başlamadan önce tereddütlerim vardı. Yazarı tanıyan, seven herkesin başlangıç için bu kitabı önerdiğini biliyordum. Hiç tanımadığım bir yazarın, ki sever miyim sevmez miyim bilmiyorum, ilk olarak otobiyografik bir eserini neden okuyorum, önce bir kurgusunu mu okusaydım diye tereddüt etmiştim. Okuduktan sonra bu tavsiyelere hak verdim, iyi ki bu kitapla başlamışım dedim, hem kitabı çok sevdim hem de Jeanette Winterson’ı. Kitaplar hakkında pek iddialı şeyler söyleyemem. Hele de ilk kez okuduğum bir yazar hakkında. Ama bu kitap için şunu çok içime sinerek söyleyebilirim ki, yazarı az çok duyup, merak edip, okumaya bu kitapla başlayan herhangi birinin daha fazla okumak için merak duymayacağına ihtimal vermiyorum ben de.
#pürenözgören ‘in çevirisi, kusursuz
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.