İşte Böyle OlduEdebiyat
Bazı hikâyeler, en başında sonunu söyler. Natalia Ginzburg’un İşte Böyle Oldu’su da öyle başlıyor:
“Alnının ortasına ateş ettim.”
Bundan sonrası bir cinayet romanı değil; dört yıllık evliliğin, yıllar boyu biriktirilen sessiz öfkenin, “iyi eş” ve “iyi anne” olma beklentilerinin ince ince örüldüğü kabusun hikâyesi.
Bir ev, biraz sevgi, biraz ilgi. Mutlu olmak bu kadar basit olmalıydı. Ama değildi.
Natalia Ginzburg’un İşte Böyle Oldu’sunda, kadın karakter toplumun “mutluluk reçetesine” göre yaşıyor.
Evleniyor, çocuk sahibi oluyor, kocasına sabırla katlanıyor. Ve tüm bunların sonunda kendini hiç olmadığı kadar yalnız buluyor.
Ginzburg, kadınların iç dünyasını süslemeden, bahanelere sığınmadan anlatıyor. “Hanım hanımcık” duruşun ardında biriken öfke, bir gün tetiğe uzanan parmaklara dönüşüyor.
Hızlıca okuyayım ancak etkisi uzun sürsün diyarsanız İşte Böyle Oldu, tam size göre.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.