Şeir oxumağı çox sevirəm,amma həsrət,ayrılıq məzmunlu şeirləri bir başqa sevirəm.Bu kitabda yazılan demək olar ki,hər bir misra bir göz yaşına dönüşdü. O misralarda sanki içimdə gizlənən bütün duyğular canlanırdı. Hər kəlmə ürəyimə toxunur, hər bənd keçmişin bir xatirəsini oyadırdı. Bəzən oxuduqca gülümsəyirdim, bəzən də bilmədən gözlərim dolurdu. Sanki şair mənim hisslərimi yazmışdı – elə bil mənimlə eyni acını, eyni həsrəti yaşamışdı.
Kitabı bağlayanda isə içimdə qəribə bir rahatlıq olurdu, sanki göz yaşlarım sözlərə çevrilib yüngüllük gətirirdi. Hər dəfə o misralara qayıdanda özümü bir az daha tanıyırdım, bir az da böyüyürdüm
·
53 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
