#Spoiler İçerir#
“Mevsimler tarlalarda kaç cesedin yattığına bakmaz. Çiçekler açarlarsa açarlar.”
“Neden her şeyin en iyisine, bir numarasına bu kadar meraklıyız?”
“Sonuçta hepimizin umudu unutulmamak değil midir?”
Müzisyen olan Julia, İtalya gezisinde alışkanlığı olduğu üzere eşine ve çocuğuna hediye alır kendine de bir müzik kitabı alır, kitabın içinden bir kâğıt çıkar. Eve döndüğünde kâğıdın üzerinde yazan besteyi çalmaya başlayan Julia, kızının kendine saldırdığını görünce şok olur. Kızının değişen huyunu ve saldırganlaşmaya başlamasına bestenin sebep olduğunu düşünür bu büyülü besteyi yazan kişinin kim olduğunu araştırmaya başlamasıyla olaylar birdenbire değişir. Kitap aslında Yahudi soykırımını anlatıyordu. Bu soykırımın içinde yaşanan bir aşk hikâyesini okudum.
Kitap, Yahudilere yapılan zulümleri gözler önüne seriyordu. Onlara yapılan her şeyin şuan da G*zze’ye yapıldığını fark ettim. Kitapta ateşte yanan insanlar vardı şimdi de aynısını bez çadırlara tonlarca bomba atıp yangın çıkartarak yapıyorlar. Ateşin içinde koşan çocukları görüyoruz. Toplama yerlerinde acıktıklarında camlardan yardım atan insanları anlatıyordu kitap. G*zze şimdi o kadar şanslı değil yüzlerce kişi açlıktan ölüyor. Yemek vereceğiz diyerek çağırdıkları insanları öldürüyorlar. Bu kadar acı yaşayıp sığındıkları ülkeyi yerle bir eden ve burası bizim deyip sahiplenen Yahudilerin acılarına inanmıyorum. Acı çekenin bin katı acı çektirmesi bana acılarındaki samimiyeti kaybettiriyor. Çeşit çeşit işkence gören bir millet gün gelince suçsuz insanlara daha beterini yapıyor oysa onca acıyı yaşayan bir topluluk olarak dünyanın hiçbir yerinde aynı acılar yaşanmamalı demeleri gerekmez miydi? İnsanlıklarını kaybedenlerden çok şey bekliyorum galiba.
Kitap tahlili ve yorumun devamı için link profilde
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.