Büyük Ada'dan İstanbul'a giden Ela Gözlü Pars'ının ardından adadaki bir kahvede yazdı Yahya Kemal bu satırları, sanki sevgilisi tekrar geri dönmeyecekmiş gibi...
Artık demir almak günü gelmişse zamandan
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan...
Sevdiği kadın geri döndü ama onun aşkı yalnızca şiirlerde kaldı... Çünkü bu kadın yalnızca onun aşkı değil; "Muallimim olarak girdiğiniz bu eve babam olarak giremeyeceksiniz." diyen Nazım'ın da annesi Celile'ydi... ️
Konstantin Borzecki adında Polonya kökenli bir devlet adamı olan babası Osmanlı'ya sığınınca Mustafa Celaleddin Paşa oldu.
Chopin eserlerini piyanoda kusursuz icra eden Celile, Osmanlı generali Alman kökenli Ludwig Karl Friedrich Detroit'in kızı olan Leyla Hanım'ı da Raindrop çalarken hatırlatmayı ihmal etmedi.
Ancak, batı kültürünün etkisinde yetişen bu güzel kadın bir çok sergi açarak Osmanlı'nın ilk nü ressamı oldu ve gittiği her yerde sayısız resimler yaptı.
Evliliğinde mutluluğu yakalayamayan, yarım kalan aşkının kırgınlığını unutamayan ve konaklarda yetişen ama hayatını küçük bir apartman dairesinde tamamlayan bu kadın, 28 yıl hapse mahkum edildiği için açlık grevine başlayan oğlu Nazım'ı ölümün ellerinden kurtardı.
Mücadeleyle, kırgınlıklarla, sanatla geçen, Nazım Hikmet'in asi ruhunu aldığı annesi Celile'nin hayatı Osman Balcıgil'in muhteşem kalemiyle yeniden hayat buluyor.
Yazar, bütün romanlarında olduğu gibi yine derinden etkileyen satırlarıyla okuyucuyu buluşturuyor.
Dolu dolu geçen bir hayatı, annesinin gözünden Nazım'ı mutlaka okumanızı tavsiye ederim.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.