Ann Patchett’i henüz okumamış olsam da, çokça gördüğüm Hollanda Evi kitabından biliyorum.
Hollanda Evi şu an sepetimde, o merak da yakında giderilecek.
Bel Canto, müzikal, dokunaklı, çok katmanlı bir roman.
Okurken bazı sayfalarda müzik sesi adeta kelimelerin arasından yükseliyor.
Yavaş ilerliyor ama sessizliğiyle, duygusuyla sizi içine çekiyor.
Aldığı ödüllerden bazıları:
PEN/Faulkner Award for Fiction (2002) – ABD’nin en saygın edebiyat ödüllerinden biri.
Orange Prize for Fiction (şimdiki adıyla Women’s Prize for Fiction, 2002) – Kadın yazarlar arasında İngilizce yazılmış en iyi roman ödülü.
Romanın ilhamıysa 1996’da Peru’da yaşanan Lima rehine krizinden geliyormuş.
Gerçek hayatta da bir daveti basan gerillalar, 128 gün boyunca rehin tuttukları insanlarla beklenmedik bağlar kurmuş.
Patchett o haberi okurken sormuş:
“Bu kadar uzun süre aynı yerde kalan insanlar arasında neler olurdu? Kim âşık olurdu, kim değişirdi?”
Gerçek olaydan doğmuş ama bambaşka bir yere evrilmiş bir hikâye bu.
Patchett, siyaseti geri plana çekip, müziği, sevgiyi ve insan ruhunun karmaşıklığını anlatmış.
Sonuç: müzikle, sessizlikle, insan kalabilmenin inceliğiyle örülmüş bir roman olmuş.
Bir rehine krizinin ortasında, farklı dillerde konuşan, birbirini hiç tanımayan insanlar, zamanı durdurup dış dünyayı unutuyorlar.
Ve sonunda hepsi aynı dili, müziğin dilini konuşuyor.
·
192 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.