Oğuz Atay - Tehlikeli Oyunlar İncelemesi
Oğuz Atay’ın kaleminden çıkan Tehlikeli Oyunlar, bir roman olmanın çok ötesinde; insanın kendiyle, toplumsal rolleriyle, geçmişiyle ve hayalleriyle giriştiği bir iç hesaplaşmadır. Kitabın ana karakteri Hikmet Benol, iç dünyasında sürekli çalkalanan, kendi hayatını anlamlandırmak için “oyunlar” oynayan bir adamdır. Bu oyunlar, aslında insanın yaşam denilen büyük oyunda oynadığı küçük rolleri sorgulatır.
Atay’ın dili zaman zaman ağır, yer yer ironik, çoğu zaman da kırıcıdır. Cümlelerin arasına sıkışmış acılar, başarısızlık korkusu ve toplumdan dışlanma hissi; bir okur olarak beni derinden etkiledi. Hikmet Benol’un kendiyle konuşmaları, bazen beni rahatsız edecek kadar samimi geldi. Çünkü çoğu yerde, aslında kendi iç sesimle yüzleştim.
Oğuz Atay’ın dili, alışılagelmiş anlatı kalıplarının çok dışında. Paragraflar arasında kaybolmak, zihinsel bir yorgunluk yaşamak mümkün. Ancak bu karmaşa, Atay’ın kasıtlı bir tercihi gibi: çünkü insan zihni de zaten düzenli değil. Her sayfada, düşüncenin akışını olduğu gibi veriyor.
Atay, Tehlikeli Oyunlar’da yalnızlığın edebi bir biçimini yaratıyor. Mizahın arkasına saklanmış bir trajedi, zekânın altında ezilen bir ruh ve sürekli olarak “anlaşılmak” isteyen bir insan…
Eleştirel açıdan bakarsak; kitabın dili zaman zaman gereksiz karmaşıklaşıyor. Bazı bölümler o kadar soyutlaşıyor ki, hikâyenin akışını kaybedebiliyorsunuz. Ancak bu, Atay’ın bilinçli olarak yaptığı bir “dil oyunu”. Yani okurdan aktif bir çaba bekliyor; sadece okumayı değil, anlamayı da şart koşuyor.
Son sayfayı kapattığımda içimde buruk bir sessizlik kaldı. Tehlikeli Oyunlar, bir kez okunup kenara bırakılacak bir roman değil. Her dönemde, her yaşta insana başka bir yerinden dokunuyor.
··
763 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çok başka hassas noktalara dokunuyor Atay,insan okuyunca farkına varıyor aynı yaralara sahip olduğunu.Hala Hikmet’i düşünüp keşkelerle dolu duygular hissediyorum 🙁
Kalemine sağlık,keyifli okumalar🌸
