Kitap başından sonuna kadar hiç sıkmayan, efsane bir fantastik türü örneğiydi. Bir eserin içinde çok fazla geri dönüşler olması normalde beni sıkar ama bu kitapta tam yerinde kullanılmış. Geri dönüş, sırf senaryoyu boş yere doldurulması için öylesine kullanılmamış. Karakterlerin yazımı beni çok etkiledi. Bu hikayeyi sıradışı kılan da karakterlerin kendi hayatlarında belirli bir evrede çaresiz kalıp kendilerini zorlu bir seçimle karşı karşıya bırakmaları, o seçimin bedelini ne olursa olsun ödemeye hazır olmaları. Addie ve Henry'nin hayatlarının bir kısmında geleceğe dair bir umutları vardı. O umutlarla hayaller kurdular. Hayalleri için her şeyi göze aldılar. Çok fazla ortak yanları vardı ama yine de buluşmalarına vesile olan bu hayalleri ve hayalleri yüzünden yaptıkları seçimler birlikteliklerinin lehine oynamadı.
Addie ve Henry şu ana kadar okuduğum en mükemmel çift ve en mükemmel ana karakterlerdi. Ruh eşleri olduklarını düşünüyorum.
Belki sonda fiziken ayrılar ama ne derler bilirsiniz yanındakiyle yaşlanır aklındakiyle ölürsün. Addie'nin aklında hep Henry olacak