”Bilir misin azizim? Ağlamamak için gülüyorum…”
Aşk-ı Memnu; bu aşk,Bihter’in aşkı,Behlül’ün göze alamadığı yasak aşkı…
Evet çoğumuz dizisini izledik.Diziden çok farklı öncelikle belirtmek istiyorum.Ön yargı ile başladığım kitabı son sayfalara kadar;acı,hüzün,keder bir o kadar da keyifle bitirdim…
Kitap işte sonunda bu acı etkiyle bitiyor…Kitap kapanırken duyulan şiddetli heyecanlar,derin tutkusu ile insan şaşırıp kalıyor…
Kitapta Behlül karakteri daha bir iğrenç…Yazarın;Nihal’in derin bir şekilde çocukluğuna inip,onun aslında şımarık bir genç kız değilde,annesiz kalıp o kadar insanın içinde yalnız kalmasına değinmesi.
Ve Bihter…Annesinin karakter ve yaşam tarzından nefret edip,ona benzememek ve bir inat uğruna yaptığı evlikte;kocası,sadakati ve yasak aşkı arasında sıkışıp kalarak geçirdiği buhranlarını detaylı bir şekilde okuyacaksanız…
Ben bu kitabı @canyayinlari ndan okudum.Günümüz Türkçesi ile yazılmış olup okuması oldukça kolaydı.Ancak çok fazla betimlemeler var.Ve kitap Mehmet Rauf’un son sözleriyle ve kitap hakkındaki görüş ve eleştirisi ile bitiyor.Harikaydı…
kitaplarla ve sevgiyle kalın…
”“Demek bütün bir hayat işte bir hatanın kurbanı oluyordu…”
”“Hayat bu muydu…? İki kalbi kendi hallerine bırakmamak bu hayatın zalim bir yasası mıydı…?”
Nrgnbkn 
E. son olarak bana bu güzel yolculukta eşlik eden sevgili kitap dostlarıma sonsuz teşekkürler sunuyorum:)
Nrgnbkn E. son olarak bana bu güzel yolculukta eşlik eden sevgili kitap dostlarıma sonsuz teşekkürler sunuyorum:)
·
107 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
