İpek Ongun'un bu serisine severek başladım. Serra ve Özgür ikilisine ise bayılıyorum. Özgür başta yoktu tabi, Serra'ya ve arkadaşlarıyla olan ilişkilerine de ayrı ayrı hayranlık duyuyorum. Belki özlemini çektiğim ama o samimiyeti, inceliği ve doğallığı bulamadığım içindir, özlemle okuyorum. Ancak serinin 7. kitabı olan bu kitapta, kalbimi kıran bazı alıntılara rastladım. Kitaba bakış açım değişmese de yazara bakış açım değişti. Bu kitabı okumadan önce, hala Mersin'de yaşamını sürdürmekte olduğunu bildiğim yazarımla tanışmak istiyordum ancak bu kitaptaki kalbimi kıran o alıntı eğer hala yazarın düşüncelerinde nüfuz ediyor ise kendisiyle tanışmak istemem iyi bir fikir olmayabilir. Alıntıyı burada paylaşmayacağım, o düşünce kitapta gömülü kalsın istiyorum. Ama umarım, berrak ve yeni gelişen zihinlere yerleşmez. İncelemem için üzgünüm. Yine de puanım 6. Özgür ve Serra'nın tatlılığı için.
·
91 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.