Oyun Shakespeare’in son sözleri gibiydi. Prospero bence Shakespeare’in ta kendisiydi. Büyülü cümleleri ile müthiş hikayeler anlatan yazarımız son yolculuğuna gitmeden tüm gücüyle büyüsünü kullanmıştı yine. Prospero’nun savaştığı ve acı çektiği bu hayatta kendi hayatıydı aslında. Oyunu okuduğum zaman Shakespeare’in otobiyografisini okumuş gibi hissettim. Ve bu büyülü dünya bir nebze de olsa beni mutlu etti.