Bu kitap beni hem rahatsız etti hem de düşündürdü. Sayfaları nasıl çevirdiğimin farkında olmadan çevirdim. Hani bazı hikâyeler vardır, okurken sinir olursun ama bir yandan da gözünü sayfadan alamazsın “Sarı Yüz” tam olarak öyleydi. June karakterinden nefret ettim, ama bir yandan onu anlamaya da çalıştım, ona hak vermeye çalıştım. Kıskançlık, hak etmediği bir başarıya duyulan arzu, kültürel kimlik karmaşası… Hepsi o kadar insani ama bir o kadar da mide bulandırıcı şekilde anlatılmış ki, yazar burada gerçekten okurun sabrını sınamış. Okurken sürekli içimden “hayır, bunu yapma” dedim “bu kadar da olmaz.”ama yaptı. Ve sonra da şu soruyu sordum: Biz gerçekten “kim” için üretiyoruz? Başkaları bizi onaylasın diye mi, yoksa kendimizi ifade etmek için mi? Yazar, sosyal medya çağında üretmenin ahlakını sorgulatıyor. Athena’nın ölümü sadece bir olay değil, bir metafor gibi; sesi kısılmış, hikâyesi çalınmış birinin sembolü gibi... Son sayfayı okuduğumda bir huzursuzluk kaldı içimde ama iyi anlamda bana dokunan kitapları genelde böyle hissederim. Kısacası, rahatsız edici ama kesinlikle okunması gereken bir roman olduğunu düşnüyorum. Özellikle “ben olsam ne yapardım?” dedirten türden.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.