Oscar Wilde’ın Önemsiz Bir Kadın’ı bence adının aksine “önemsiz” değil, ama fazla parlamayan bir eser.
Wilde’ın zekâsı, alaycılığı yine yerinde; ama bu kez o parlak cümlelerin arkasında daha duygusal, daha insani bir taraf var. Yine de, dramatik kısmı biraz abartılı buldum. Kadın karakter güçlü ama Wilde onu gerçekten anlamaktan çok “temsil ettiriyor” gibi, yani duygularını değil, fikrini konuşturuyor.
Beni etkileyen şey, Wilde’ın bu kez sadece zeka gösterisi yapmamasıydı. Ama aynı zamanda beni yoran da buydu, çünkü ne tam duygusal, ne tam entelektüel.
Arada kalmış bir oyun. Yine de finalinde, o sessiz yüzleşme sahnesinde, Wilde’ın insana dokunan tarafı beliriyor. Kısa, etkisi sınırlı ama dürüst bir eser.