Sayfaları yutarak ilerlediğim bir kitaptı. Enfes bir akıcılık.
Okumayanlar size ön yargı olmaması için es geçebilirsiniz bu alt satırları.
Kitabı okurken herr ilerleyen sayfada keşke bu kitabı okumasaydım dedim. Sebebi şu; olaylar beni öyle içine çekti öyle empati kurdum ki büyük bir üzüntü duydum kitaptaki baş karaktere ve oğluna.
Böyle olmamalıydı dedim her sayfada düzeleceğine dair umutlar yeşerttim anne oğulu çektikleri zor zamanların sonunda birbirine sarılarak hayal ediyordum fakat olmad.
Gerçekten gögüsüme bir huzursuzluk yapışarak kitabı bitirdim.