Kitapsız kalmak büyük dertmiş doğrusu. Hele bolca vaktinin olduğu bir dönemde kitapsız kalmak...
Medeniyetten uzağım. Kitabım yok. Birinden istedim, gittiği yerleşim yerinde bulamadı. "Bende bu var okursan" dedi, "okurum" dedim.
Tek seferde bitecek bir kitap. Mitolojik göndermeleri tam anlamadım ama üstün körü fikir oluşması da yetiyor. Bazı cümle ve bölümleri çok sevdim. İki sevgili birleşmiş halk, güneş evlerin ardında batıyor dağın değil, korkuluğu sevgilinin amcası sanmak ve sevgilisi geliyor gibi hissettirdiğiin köpek havlamasını artık seviyor olması...