Eski insanların zarafetini görebildiğimiz, İstanbul’da geçen, Türk filmi tadında, kısa ve akıcı bir roman.
Kadınlarla gönül eğlendirmeyi seven başkarakterimiz Necdet, komşu kızına aşık olur ama kıza talip olmakta geciktiği için sevdiği kızın gözlerinin önünde yakın bir arkadaşı ile evlenmesine razı gelir. Ancak aile münasebetleri gereği sık sık görüşürler ve Meliha ile birbirlerine kaynaşırlar. Meliha da Necdeti sever ancak evli olduğu için bu sevdadan kaçmaya çaba gösterirler. Biz hikayeyi Necdet’in iç dünyasından görüyoruz dinliyoruz ve Necdet’i bu sevda hali içinde melankolik, hassas, ürkek bulurken Meliha’yı aşkı için daha cesur, kararlı, gözü kara olarak okuyoruz. Alaycı tavırları ile yer yer Necdet’i nasıl kıskandığını, onunla olmak için her şeyi göze alabildiğini görüyoruz ve burada yazar Meliha’yı bu açıdan yargılıyor yani bize duyguyu aksettiriyor. Aralarındaki bu yasak aşkta Necdet’in kurban gibi gösterilmesini adaletsizce buluyorum. Meliha da acılar çekmiş ve kendince fedakarlıklarda bulunmuştu. Necdet’i çok melankolik ve korkak buldum. Kadınlarla gönül eğlendirip onların aşkıyla alay ederken kendini bir anda böyle bir ıstırabın içinde buldu ve olaylar gelişti… ama biraz da bu ıstıraba kendi sebep olmuş gibiydi.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.