Puan vermedi·68 syf.····Okunma: 07 Ekim 2025 19:14 R’nin aptallığı öylesine derin ki, kadının hayatını anlatan sayfalar dolusu mektubu okusa bile, muhtemelen tek yorumu “Vay be, biri bana baya takıntılıymış” olurdu. Ben kadının gözünde R’yi fazla büyüttüğünü düşünüyorum; sonuçta sürekli kitap okuduğunu ve ne kadar zeki olduğunu anlatan bir adam, karşısındaki kadını her seferinde nasıl tanımaz? Kitaplarla dolu bir odada yaşayıp hâlâ kör dolaşmak da ayrı bir yetenek. Üstelik, her yıl doğum gününde beyaz bir gül gönderen birini hiç merak etmez mi insan? Bu sessiz ama ısrarcı jestin anlamını sorgulamaz mı?
Bana göre kadının aşkı bir trajedi değil, sabrın sınırlarını zorlayan bir teslimiyet. Okur olarak asıl rahatsız olduğum şey, kadının acısı değil, R’nin umursamazlığı oldu. Kısa ama etkileyici bir roman; Stefan Zweig’in dili ve karakterleri çok iyi işlenmiş, kesinlikle okunmaya değer.