Bu zamana kadar okumadığıma gerçekten pişman olduğum, okurken tat aldığım ender kitaplardan birisi ve övgüleri kesinlikle hak ediyor. Kitabın başlangıç cümlesi insanı içine çekerken eminim herkesten bir parçayı da içinde barındırıyor… “ yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar.” Okudukça gerçekliği sorguladığınız, zamanın ve mekanın dışında kaldığınız, kahramanın iç dünyası ve kendinizle çarpıştığınız bir kitap. 20. Yüzyıl için bir başyapıt olacaksa bu kitap adayların en üstünde yer almalıdır.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.