Yaklaşık bir ayda bitirdiğim bu kitabın bendeki etkilerini paylaşmak istedim. Son bölümü sabah kahvemle bitirdikten sonra kitabın üzerime yüklediği kasvetten kurtulduğum için mutluyum açıkçası. Yazara 'Dokunmadan' kitabında diline hayran olduğum için, ilk kitabından itibaren okumak istediğim için başladım bu kitaba.
Gelelim kitabın ana karakterine.
Ah Süreyya!
Kitap bir insanın hep gölge yanlarına, içinde sakladığı karanlık yönlerine, pişmanlıklarına, geç kalmışlıklarına, yarıda kalmışlıklarına yöneldiği için beni yormuş olabilir.
Kitabın ana temasında olduğu yerden memnun olamamış, memnun olsa da bunu belli edememiş, ne tam ağız dolusu gülmüş ne ağlamayı becerebilmiş, ne birini sevme ne de biri tarafından sevilme duygusunu içten tadabilmiş, duvarlarını kırmamış kırmadığı gibi mutlu da olamamış, hayatını diken üstünde yürüyerek geçirmiş, ailesinin ona yaşattığını birden anlamadan kendi ailesine çocuğuna yaşatmış, gittiği yerlere geçmişini sırtında götürmüş bir kadın görüyorum. Kitap aslında davranışlarımızın temelinde altında yatan sebeplere öyle değiniyor ki, o kasvete rağmen okuyorsunuz.
Bence kasvet dolu olmasına rağmen okunmaya değer bir kitaptı. Süreyya gibi hisseden çok insan vardır bu hayatta. Hepsi olmasa da kendimden bulduklarım tabii ki var. 
Nermin Yıldırım
Nermin Yıldırım
·
375 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.