Bazı insanlar gitmez aslında, sadece susar. Ve biz suskunluğu yokluk sanırız. Oysa en ağır terk ediliş, birinin hâlâ yanındayken seni yavaş yavaş bırakmasıdır. Bir gün fark edersin; gözlerine baktığında eskisi gibi ısınmıyorsundur, adı geçince kalbin hızlanmıyordur. Gidene değil, içinde kalan o boşluğa ağlarsın.