Kitap boyunca satır aralarında kendini toparlamanın, yeniden doğmanın ve umudu kaybetmemenin önemini buluyorsunuz. Yazar insanın içindeki gücü hatırlatıyor; yorulsak bile aslında bitmediğimizi her adımın bizi bir yerlere taşıdığını çok sade ama etkileyici bir dille anlatıyor.
Okurken en çok hoşuma giden şey, karanlıktan sonra mutlaka bir aydınlığın geleceğini vurgulaması oldu. Bazen bir kapı kapanırken diğerinin açılması için biraz sabretmek gerekiyor. Bu kitap bana, her kırığın bir gün çiçek açabileceğini her yaranın zamanla iyileşebileceğini hissettirdi.
Bir gün bir kapı açılır, olmaz dediğin her şey bir anda mümkün olur.
Tam da vazgeçmeye en yaklaştığın anda hayat yeniden başlar.
Yorulmuş olabilirsin ama bitmiş değilsin.
Her adımın değeri var yürüdüğün yol seni hiç ummadığın yerlere taşıyabilir.
İçindeki gücün sandığından daha büyük olduğunu hatırlatıyor.
Ben çok fazla kişisel gelişim kitabı okuyan biri değilimdir. Çünkü şunu yap bunu yap gibi ifadeler kullanan yazım dilini sevmiyorum.
Herkes farklı bir hayatı var herkesin yaşam tarzı çok farklıdır. Standartlar birbirine uymuyor hiç kimsenin.
Ama bu kitapta öyle bir şey yok yazar hem kendi hayatından kesitler vermiş ve onlar üzerinden yola çıkarak örnekler vermiş. Bu da benim çok hoşuma gitti.
Olması gerektiği yerde olması gereken kişilerden sözlere yer vermiş yazarımız.
Beş bölümden oluşan ve bölüm altlarında başka başka başlıklar altında yer alan konular var.
Yazarın her konu sonunda "KENDİNR SOR" başlığı altında bir kaç soru yer alıyor ve sorgulamaktan kendini alamıyor insan.
Yazar ön sözünde "Ben sana mucize vaat etmiyorum ama yol arkadaşlığı edebilirim" diyor ve kitap boyunca da o arkadaşlığı hissettiriyor.
Kendi iç yolculuğunu anlamak, güç toplamak ve yeniden parlamak isteyen herkesin ruhuna iyi gelecek bir kitap.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.