Edebiyat tarihinin en etkileyici giriş cümlelerinden biri olarak kabul ediliyor: "Bir gün bir kitap okudum ve bütün hayatım değişti."
O yüzden kitap en başında sizi içine çekiyor.
Peki gerçekten bir kitabın bütün hayatımızı değiştirmesi mümkün mü?
Pamuk kitabın başına Novalis'ten bir alıntı eklemiş. "Aynı masalları dinlemelerine rağmen, ötekiler hiç böyle bir şey yaşamadılar."
Hepimiz aynı kitabı okusak da çıkardığımız anlamlar bambaşkadır. Geçmişimiz, o anki duygu durumumuz, hayallerimiz, beklentilerimize paralel bir anlam çıkarırız okuduklarımızdan. Ahmet Haşimce dersek "..her okuyan ona kendi hayatının da anlamını verir."
Romandaki kahramanımız Osman, okuduğu bir kitaptan o kadar etkilenir ki okulunu ve evini bırakarak düşer yollara. Roman boyunca onun otobüs yolculuklarına eşlik ederiz. Yağmur, çamurlu yollar, çorak topraklar, gece, gündoğumları, günbatımları, sonbahar, soğuk, sis, nem... Pamuk'un klasik karamsar havası içinde Anadolu'da kasaba kasaba, köy köy gezeriz. Osman, okuduğu kitaptan çıkardığı anlamla yeni bir hayatın, başka bir Ben'in peşindedir. Ancak roman boyunca biz neyi aradığından emin olamayız. Hatta kitabı anlayıp anlamadığımızdan bile.
"Yeni Hayat" ta Kara Kitap gibi kendini arayanların romanıdır. Nafile bir çaba olsa bile..! Kara Kitap'taki köşeyazarı Celal Salik'in dediği gibi "Artık kendimiz olmamıza imkan yok." Bunun farkında olmamıza rağmen kendini bulmaya çalışan Osman'ın yolculuklarını heyecanla okuruz.
Osman sonunda tabii ki amacına ulaşamaz ama yolculuğunun sonunda şu gerçeğin farkına varır:
Onunla aynı kitabı okuyanlar onun gibi etkilenmemiştir.
"Benim bütün dünyamı değiştiren, feleğimi şaşırtan kitap bu adama nasıl vitamin hapı etkisi yapmıştı?" (sy. 150)
Ve yıllar sonra aynı kitabı defalarca defalarca okumasına rağmen artık kitaptan o zamanki gibi etkilenmez. Sıradan hayatın sıradan işlerinden artık zevk almaya başladığını fark eder. TV de futbol maçı izlemek, okumak, herhangi bir yerde oturup kahve içmek, pazarları evde oturup tembellik etmek gibi...
Yıllar sonra, sıradan hayatın sıradanlığının verdiği mutluluğun farkına varır kahramanımız. Ve roman etkileyici bir cümleyle başladığı gibi, etkileyici bir sonla da biter.
"Bunun hayatımın sonu olduğunu anladım. Oysa ben evime dönmek istiyor, yeni bir hayata geçmeyi, ölmeyi hiç mi hiç istemiyordum."
Kısaca; bir kitap, yazarın söylediği değil, okurun anladığı kadardır.
Aynı kitabı, farklı zamanlarda okumak bile bambaşka anlamlar çıkarmamıza, bambaşka pencereler açmamıza neden olur.
Yeni Hayat'la ilgili onlarca güzel yorum okudum. Okurken anlayıp anlamadığın konusunda kendinden şüphe ettiren, yorumlamaya oldukça açık bu kitapla ilgili herkes kendince güzel anlamlar çıkarmış. Bu da benim penceremden Yeni Hayat.
Pamuk'tan okuduğum beşinci kitap. Kesinlikle Pamuk'un kurduğu güzel bir evren var. Her kitapta önceki kitaplarının izlerini görüyorsunuz ve bu sizi kitaba daha çok bağlıyor. Okuyucunun zekasını hafife almıyor ve roman boyunca da okuyucuyla konuşuyor. Pamuk yaşayan büyük yazarlardan biri ve bu kitap okumaya değer..
·
88 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.