Çalıkuşunun son satırlarını okumuş uzunca bir düşünce alemine dalmışken bir yandan da beni bu denli sarsışı nedendir deyip kafa yoruyor yine de bir şeyler tutturamıyordum. Yeniden Reşat Nuri’nin kalemine hayran kaldım cümlelerinin esiri oldum son sayfalarını üzülerek okudum ama sevmediğimden sebep değildi bu serzeniş, bilakis sonuna geldiğim içindi duyduğum hüzün..