(İnceleme ucundan azıcık spoiler içeriyor, bilginize )
Emily Bronte’nin 1847’de yayımlanan romanı, İngiliz edebiyatının en karanlık ama en tutkulu klasiklerinden biri. Roman, İngiltere'de geçiyor ve Earnshaw ile Linton ailelerinin arasında süren, aşk, kaos, intikam ve hırs dolu hikayesini anlatıyor. Hikayenin merkezinde ise iki karakter var: Catherine Earnshaw ve nereden geldiğini bilmediğimiz Heathcliff.
Bu kitapta herkes bir şekilde perişan oluyor, sürünüyor da biz de kenardan izliyoruz sanki... Emily Bronte sadece bir roman yazmış ama belli ki hepimizin üzerinde travma bırakmayı amaçlamış, herkesin başına ayrı ayrı bir şeyler gelmiş hikaye boyunca...
Catherine ve Heathcliff… birbirlerini hem deliler gibi seviyorlar hem de birbirlerinin hayatını cehenneme çevirmekten geri kalmıyorlar... “Toksik İlişki” tanımının 1800’ler versiyonu resmen... Ama itiraf edeyim, bu karmaşayı okumak çok keyifliydi. Kaos, dram, entrika, intikam her şey vardı.
Catherine öldükten sonra olaylar biraz yavaşladı, o kısımlarda neredeyse 100 sayfa kadar darlandım. Sanırım geçiş için yazılmış bölümlerdi ama o durağanlık beni biraz yordu. Zaten yoğun bir dönemden geçtiğim için kitabı çok elime alamadım ve biraz da hikayeden uzaklaşmış oldum. Hatta bir ara “tamam, artık bir şeyler toparlanacak ve sona varacak herhalde” dedim ama nerdee... Olaylar dönüp dolaşıp yeniden karıştı. Yine kavgalar, küskünlükler, kaos ve bolca kasvet vardı… Neyse ki o gotik atmosferin enerjisi insanı bir şekilde içinde tutuyor.
Son cümleleri okuduğumda “daha fazla başlarına ne gelebilirdi ki” dedim. O ağır ilerleyen bölümler dışında, ben kitabın kaosunu ve dramını gerçekten sevdim. Karanlık ama etkileyici bir klasikti.
·
600 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.