"Geçmişe dönüp baktığımda, hayatta kalmak için çırpınan küçücük bir çocuk görüyorum. Sevilmek ve onaylanmak için durmaksızın çabalamakla geçen bir ömür. Bana arkadaşlarım hep ne kadar enerjik ve hayat dolu olduğumu söylerdi. Yaşama sevinci sandığım şey, ölüm korkusuymuş meğer.
"Peki, sevmezler miydi, sevgilerini göstermezler miydi hiç?"
"Severlerdi tabii... Kendilerince. Kendi gördüklerince. Koşullara tabiydi o sevgiyi elde etmek. Hayatım, kusursuz olmaya çalışmakla geçti. Geçmiş yani. Onların onayladığı bir eğitime, iş hayatına, hatta evliliğe sahip olmaya çalışmakla geçmiş."