Bu kitabı ilk kez çok gençken okumuştum. Satırların derinliğini değil sadece hikayenin yüzünü görebilmişim o zaman Şimdi otuzlu yaşların sessiz bilgeliği eşliğinde bu satırların aslında o vakit değil de bu yaşta okunmak için yazıldığını hissediyorum…
Ruhun zincirlenmiş bedenden taşarak özgürlüğe kavuştuğu bir hikayenin çok ötesi… “Hiçbir duvar düşünceyi durduramaz” diyor ya Darrell Standing, karanlık bir hücrede bile yıldızların ışığını bulabilen bir aklın, insanı nasıl da sonsuzluğa taşıdığını ve bunun için gökyüzüne değil kendi içine bakman gerektiğini balyoz gibi indiriyor zihnine…
Çünkü karanlığın ortasında bile insan zihni kendi yıldızlarını yakmayı öğrenirmiş meğer
·
81 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.