“Sevda Sözleri”, Cemal Süreya’nın şiir yolculuğunun bir toplamı değil, aksine bir ruh haritasıdır. Bu kitapta aşk sadece bir duygu değildir; bazen bir isyan, bazen bir yara, bazen de insanın kendini anlamaya çalıştığı bir aynadır. Süreya’nın dizelerinde sevda, alışılmış romantizmin ötesindedir. O, sevmeyi bir tür yanma biçimi olarak anlatır,hem yakar hem aydınlatır.
Cemal Süreya’nın dili, aynı anda hem zarif hem keskin. “Sevda Sözleri”ni okurken, kelimeler adeta bir bıçakla oyulmuş gibi gelir insana; her dize hem kanatır hem güzelleştirir. Şair, aşkı bir kadında, bir şehirde, bir hatırada, hatta bir suskunlukta bile bulur. Onun için sevda, yalnızca bir kişiye yönelmez; hayatın bütün eksik yanlarını tamamlama çabasıdır.
Bu kitapta en çok hissedilen şey, kayıp duygusudur. Süreya, sevdayı yüceltirken bile aslında onun geçiciliğini, kayboluşunu anlatır. Her güzel şeyin bir gün biteceğini bilir ama yine de sevmekten vazgeçmez. Belki de bu yüzden “Sevda Sözleri”, bir aşk kitabından çok, insanın varoluşla kurduğu duygusal bağın en derin anlatımıdır.
Cemal Süreya, bu eserle bize gösterir ki: sevda, kelimelerle bile tam anlatılamayan bir yaşama biçimidir. Onun şiirlerinde aşk; öfke, umut, arzu, hüzün ve inatla iç içedir. Tıpkı hayatın kendisi gibi.
·
152 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.