Yazarı sevdiğim için almıştım ama bu kitabı sevemedim. Bir yavanlık vardı ve tam olarak neydi adlandıramıyorum. Yetimhanede büyüyen kızımız için müdüriyete bir gün gizemli bir mektup gelir. Onu uzun yıllardır arayan bir akrabasından! Tabii ki kızı direkt oraya yolluyorlar, bu kavuşma pek beklediği gibi gitmiyor. Ana karakterimiz ayrıca dilsiz o yüzden işaret diliyle konuşabiliyor fakat ne okulda ne de yeni evinde kimse bunu bilmiyor, neredeyse. Buradaki yalnızlık hissi ama iyi yansıtılmamıştı. Ayrıca hortlaklar, Ölüm, tersine dünyalar da var ama yani... Sürükleyici değildi.
A bir de kitapta sürekli "sen bir Prior'sun, kanımızda var" gibi bir teması vardı. "Sen Bihter Ziyagil'sin kendine gel," diyorlardı. Bihter Ziyagil kadar ikon olmamıştı...
·
195 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.