Yine Çin yine çok sert bir kitap… Çin Edebiyatı’nda duygusal olarak zorlamayan rahat okunabilecek romanlar olmadığına karar verdim. Cennet, Çin’deki tek çocuk politikası uygulamalarındaki trajedi ile başlayıp ülkedeki çürümüş bürokrasiden kaynaklı bir çok haksızlığın, hukuksuzluğun konu edildiği bir roman.
Konfüçyüs’ün soyunun yetmiş altıncı nesli olduğunun belgelerle kanıtlandığını iddia eden Kongzi ve eşi Meili tek çocuk politikasına karşı gelerek ikinci çocuklarına belirlenen süreden önce sahip olmak isteyince kızları Nannan’ı da yanlarına alarak evlerini ve köylerini geride bırakır, sonu bilinmez bir yolculuğa çıkarlar. Yolculukta kendileriyle aynı suçu işleyen başka çiftler gibi kaçak ve sefil bir hayat yaşamaya başlarlar. Fakat acının büyüğünü yaşayan, Kongzi’nin erkek çocuk sahibi olma konusundaki şovenist kararları sebebiyle kendini devletin ve kocasının malı gibi görmeye başlayan Meili olur. Yaşam koşulları ve arka arkaya kaybettiği çocuklarının acısı Meili’ye kendi ayakları üzerinde durma konusunda güç verirken onun mücadelesi ülkedeki yozlaşmayı gözler önüne seriyor.
Yazar Ma Jian, Çin’de tabu sayılan konu ve temaları ele almasıyla biliniyor. Cennet’te de başta Tek Çocuk Politikası olmak üzere her türlü kanunun rüşvetle çiğnenmesi; ‘kaçak’ doğan çocukların yok sayılması ve hiçbir sosyal haklarının olmaması; Şovenist ataerkil toplum; Çin’in rüşvete dayalı sisteminin ülkede yarattığı suç örgütlerinin insanları köleleştirmesi; nüfus patlaması sebebiyle göçün yasaklanması ve insanların ikametleri dışında olan yerlerde yakalandıkları anda tutuklanıp birbirinden kötü muameleye maruz kalması; kaçak işçilik; Çin’in, Avrupa’nın elektronik çöplüğü olması ve beraberinde gelen çevre kirliliği, artan kanser vakaları gibi çok sayıda toplumsal konuyu gözler önüne seriyor.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.