Bekle Beni
Sevdalım Hayat 
Kaplanın Sırtında 
Zülfü Livaneli
Zülfü Livaneli benim banko yazarlarımdan biridir. Kalemiyle beni dinlendirir, o güzel diksiyonuyla onun sesinden okurum sanki kitabı. Tüm külliyatını bitirmem ki, çok bunaldığımda sığınacağım bir Livaneli’m olsun…
Bir Monte Cristo ve yaz yorgunuyken dedim ki işte geldi Livaneli zamanı..
Kaplanın Sırtında’ya böyle başladım. Romanda Sultan Abdülhamid’in h’al edildikten sonra Selanik’te yaşadığı sürgün hayatı; eşleri ve çocukları ile olan ilişkisi konu alınıyot; bir yandan da gençliği, hayalleri, amcası Sultan Mahmud ile Avrupa gezisi, siyasi ilişkileri, yaşamındaki gelgitleri, yaşadığı “haklı”vehimlerin kaynağını bizzat kendinden öğreniyoruz.
Kaplanın Sırtında gerek gerçek tarihi kaynaklardan yararlanılarak yazılması gerek Abdülhamid ve “istibdat” dönemine farklı bir perspektiften baktırmasıyla çok beğendiğim, çok keyifle okuduğum, bana çok şey katan bir eser oldu.
Veeee ben Kaplanın Sırtında’yı okurken Bekle Beni’nin yayın haberi geldi.. 68 kuşağı aydınlarından Selim ve Leyla’nın yaşadığı dayanılmaz acılar, baskı, şiddet, işkence ve sürgünler içinde birbirlerine duydukları özlemi ve kaygılarla dolu mektuplaşmaları oluşturuyor romanı.
Bekle Beni, çok keyifle bit çırpıda okunan, siyasi dram, hayal kırıklıkları ve travmalarla dolu, çok etkileyici bir roman. Ama, benim için ama’ları çok.. Öncelikle tüm reklamlarda “bir aşk romanı” olarak tanıtılıp ön plana çıkarılan bu roman bir aşk romanı değil; daha çok Livaneli’nin Z kuşağına ortak siyaset ve hukuk eksikliği cenderesinden geçtiklerini anlatan,siyasi yönü çok baskın bir sol manifest kitabı gibi. Ülkü Tamer’den Yaşar Kemal’den şiir alıntıları, Kafka’nın Dava’sına atıflar, “hak-hukuk-adalet” davasına göndermeler… Ve ne yazık ki her bir düşüncenin doğruluğu…
İki kitapta anlatılanlar ve günümüz gerçekliği göz önünde alındığında tüm dikta rejimlerin ortak noktası:Böl-parçala-yönet,kutuplaştırmak, kendileri korkarken korkutma rejimi, baskı,abluka,hukuk ve siyaset aracılığı ile kendi çıkarlarını korumak.. İster Abdülhamid ister Kenan Evren ister malum kişi isterseniz Kore’deki K.J kişisi isterseniz Trump..Kişiler değişiyor, coğrafyalar değişiyor ama olaylar ve dünyanın kaderi değişmiyor arkadaşlar.Tarih kocamannnn bir tekerrürden ibaret.. Zakimin adı değişiyor zulüm değişmiyor. Ve “o en şanssız en mağdur nesil” biz değiliz. Dünya var oldukça bu zulüm olmuş ve olacak belli ki, biz de bir yerden bunu kırıp “doğru” olacağız, “doğruları savunacağız, bununla mükellefiz.”
Bekle Beni’ye dönüyorum:Leyla ve Selim’in hikâyesi güzel sonlanacak mı diye merakla ilerlerken kitabın sonlarına doğru her şey o kadar tanıdık bir hal aldı ki..Ben bunu okudum bir yerde, ben bunları biliyorum, Livaneli anlatmıştı bunu bir yerde hissi sürekli.. Derken hatırladım: Sevdalım Hayat! Livaneli Sevdalım Hayat’ta ve dahi Nilay Örnek’in, Sunay Akın’ın, Pınar Sabancı’nın programlarında çokça anlattığı özgeçmişi ile yarı kurgu biçimde “yeniden” karşımıza çıkıyor Bekle Beni’deee.
İşte buradan sonra bende bir sinir ve hayal kırıklığı oluştu. Bu, bana kendini fazla tekrar etmek gibi geldi. Şüphesiz ki Livaneli’nin yaşamı bir kalemde harcanmayacak kadar kıymetli. Fakat Sevdalım Hayat, bunun mükemmelen,tüm detaylarıyla,en etkileyici biçimde yazılmış hali zaten. Bir daha aynı şeyleri kurgu karakterler üzerinden yazmak gerekli miydi? Bu beni hayal kırıklığına uğrattı doğrusu..Bu anlamda çok tembel bir kitap Bekle Beni. Yani kendi anılarını hiç katmadan kurgu olarak sürdürseydi çok daha güzel bir kitap ortaya çıkabilirdi.
Kendini bu kadar tekrar eden olaylar yetmezmiş gibi kendini tekrar eden cümleler , evet , “tıpatıp aynı cümleler”, “hisler” ve “konular” var kitapta. Ve bu ciddi ve kabul edilemez bir editör hatası.. Ben bir Konstantiniye Oteli’ni hiç sevememiştim ama Bekle Beni kadar çalakalem yazılmış, özensiz böyle elinin tersiyle çiziktiriverdiği hissi veren bir Livaneli kitabı okumadım.
Bekle Beni tartışmasız okunması gereken, ortak hafıza oluşturmak adına çok kıymetli bir eser. Z. Livaneli gibi bir yazarı eleştirmek de benim haddime değil muhakkak ama hislerimi belirtmeden de geçemedim.
İyi okumalar…Biz, okuyalım,özgürleşelim…🪽1000 Kitap
Sevdalım Hayat Kaplanın Sırtında Zülfü Livaneli
Zülfü Livaneli benim banko yazarlarımdan biridir. Kalemiyle beni dinlendirir, o güzel diksiyonuyla onun sesinden okurum sanki kitabı. Tüm külliyatını bitirmem ki, çok bunaldığımda sığınacağım bir Livaneli’m olsun…
Bir Monte Cristo ve yaz yorgunuyken dedim ki işte geldi Livaneli zamanı..
Kaplanın Sırtında’ya böyle başladım. Romanda Sultan Abdülhamid’in h’al edildikten sonra Selanik’te yaşadığı sürgün hayatı; eşleri ve çocukları ile olan ilişkisi konu alınıyot; bir yandan da gençliği, hayalleri, amcası Sultan Mahmud ile Avrupa gezisi, siyasi ilişkileri, yaşamındaki gelgitleri, yaşadığı “haklı”vehimlerin kaynağını bizzat kendinden öğreniyoruz.
Kaplanın Sırtında gerek gerçek tarihi kaynaklardan yararlanılarak yazılması gerek Abdülhamid ve “istibdat” dönemine farklı bir perspektiften baktırmasıyla çok beğendiğim, çok keyifle okuduğum, bana çok şey katan bir eser oldu.
Veeee ben Kaplanın Sırtında’yı okurken Bekle Beni’nin yayın haberi geldi.. 68 kuşağı aydınlarından Selim ve Leyla’nın yaşadığı dayanılmaz acılar, baskı, şiddet, işkence ve sürgünler içinde birbirlerine duydukları özlemi ve kaygılarla dolu mektuplaşmaları oluşturuyor romanı.
Bekle Beni, çok keyifle bit çırpıda okunan, siyasi dram, hayal kırıklıkları ve travmalarla dolu, çok etkileyici bir roman. Ama, benim için ama’ları çok.. Öncelikle tüm reklamlarda “bir aşk romanı” olarak tanıtılıp ön plana çıkarılan bu roman bir aşk romanı değil; daha çok Livaneli’nin Z kuşağına ortak siyaset ve hukuk eksikliği cenderesinden geçtiklerini anlatan,siyasi yönü çok baskın bir sol manifest kitabı gibi. Ülkü Tamer’den Yaşar Kemal’den şiir alıntıları, Kafka’nın Dava’sına atıflar, “hak-hukuk-adalet” davasına göndermeler… Ve ne yazık ki her bir düşüncenin doğruluğu…
İki kitapta anlatılanlar ve günümüz gerçekliği göz önünde alındığında tüm dikta rejimlerin ortak noktası:Böl-parçala-yönet,kutuplaştırmak, kendileri korkarken korkutma rejimi, baskı,abluka,hukuk ve siyaset aracılığı ile kendi çıkarlarını korumak.. İster Abdülhamid ister Kenan Evren ister malum kişi isterseniz Kore’deki K.J kişisi isterseniz Trump..Kişiler değişiyor, coğrafyalar değişiyor ama olaylar ve dünyanın kaderi değişmiyor arkadaşlar.Tarih kocamannnn bir tekerrürden ibaret.. Zakimin adı değişiyor zulüm değişmiyor. Ve “o en şanssız en mağdur nesil” biz değiliz. Dünya var oldukça bu zulüm olmuş ve olacak belli ki, biz de bir yerden bunu kırıp “doğru” olacağız, “doğruları savunacağız, bununla mükellefiz.”
Bekle Beni’ye dönüyorum:Leyla ve Selim’in hikâyesi güzel sonlanacak mı diye merakla ilerlerken kitabın sonlarına doğru her şey o kadar tanıdık bir hal aldı ki..Ben bunu okudum bir yerde, ben bunları biliyorum, Livaneli anlatmıştı bunu bir yerde hissi sürekli.. Derken hatırladım: Sevdalım Hayat! Livaneli Sevdalım Hayat’ta ve dahi Nilay Örnek’in, Sunay Akın’ın, Pınar Sabancı’nın programlarında çokça anlattığı özgeçmişi ile yarı kurgu biçimde “yeniden” karşımıza çıkıyor Bekle Beni’deee.
İşte buradan sonra bende bir sinir ve hayal kırıklığı oluştu. Bu, bana kendini fazla tekrar etmek gibi geldi. Şüphesiz ki Livaneli’nin yaşamı bir kalemde harcanmayacak kadar kıymetli. Fakat Sevdalım Hayat, bunun mükemmelen,tüm detaylarıyla,en etkileyici biçimde yazılmış hali zaten. Bir daha aynı şeyleri kurgu karakterler üzerinden yazmak gerekli miydi? Bu beni hayal kırıklığına uğrattı doğrusu..Bu anlamda çok tembel bir kitap Bekle Beni. Yani kendi anılarını hiç katmadan kurgu olarak sürdürseydi çok daha güzel bir kitap ortaya çıkabilirdi.
Kendini bu kadar tekrar eden olaylar yetmezmiş gibi kendini tekrar eden cümleler , evet , “tıpatıp aynı cümleler”, “hisler” ve “konular” var kitapta. Ve bu ciddi ve kabul edilemez bir editör hatası.. Ben bir Konstantiniye Oteli’ni hiç sevememiştim ama Bekle Beni kadar çalakalem yazılmış, özensiz böyle elinin tersiyle çiziktiriverdiği hissi veren bir Livaneli kitabı okumadım.
Bekle Beni tartışmasız okunması gereken, ortak hafıza oluşturmak adına çok kıymetli bir eser. Z. Livaneli gibi bir yazarı eleştirmek de benim haddime değil muhakkak ama hislerimi belirtmeden de geçemedim.
İyi okumalar…Biz, okuyalım,özgürleşelim…🪽·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.