Hüseyin Nihal Atsız edebiyat dünyasında haksızlığa uğramış bir şair ve yazardır. Yıllarca yazar hakkında duyduğumuz olumsuz cümlelerden ötürü, Atsız'ın eserlerine burun kıvırılmış hiçbir kitabına ve düşüncesine gerekli edebi değer verilmemiştir. Fanatiklikten olduğu kadar yargılamalardan, bilmişlikten, dayatmadan ve birini sürekli kötülemekten hoşlanmam. Hepimiz kendimiz için doğru olduğunu düşündüğümüz bir dünya görüşü belirlemişiz ve buna göre yaşıyoruz. Fakat farklı görüşleri de okumanın bir zararı olacağını düşünmüyorum, herkese de okuyun demiyorum çünkü hakkını veremeyecekler bence okumasın. Atsız’ın dediği gibi "Partilerde ülkü yoktur. iktidara geçmek veya orada kalmak için en aşırı tavizlerden çekinmezler." Kürt, solcu, islamcı farketmez bu kitabı okumanızı tavsiye ediyorum.
Bozkurtlar Türk toplumunun İslamiyet öncesi ahlaki ve toplumsal yapısını ele alan bir harika eser. Daha önce Bozkurtların Ölümü ve Bozkurtlar Diriliyor olarak iki ayrı kitap olan bu kitap Ötüken Neşriyat tarafından birleştirilerek tek kitap halinde basılmaya başlanmış. Okuma konusunda sıralama hatası olmaması ve her ikisinide okumuş olma açısından bence güzel bir karar olmuş. Atsız gerçekten etkileyici bir kalem. Anlattığı olaylarda okuycunun ilgisini odaklanmayı biliyor. Az tasvirle hayal gücünüzü özgür bırakıyor. Fantastik öğeleri de tam yerinde ve gerçekleri etkilemeyecek şekilde kullanıyor.
Bozkurtların Ölümü;
Gök Türk devletinin töresini, bir milleti kurtarmak için yaptıkları savaşları Çin ile olan mücadeleleri başlıca konu alarak. Dönemin yiğit beylerini, erlerini ve hatunlarını bizlere sade akıcı bir dille anlatıyor. Fakat Göktürk Devletinde hepimizin bildiği bir kişi var Kür Şad! Kırk çerisiyle Çin sarayını basan Çin’e kafa tutan Tanrı Dağlarında adı asla unutulmayacak olan Kür Şad ve 40 yiğit Göktürk askeri. Göktürk devleti yoklukla, açlıkla ve savaşla bir ırkın mücadelesini verdi. Toprakları Türk töresinde asla unutulmayacak olan yiğitlerin, şehitlerin kanları ile sulandı. Her dava kendi ideallerinde kutludur fakat bir devleti, bir milleti yaşatmak için olan bir dava ve bu dava uğruna öleceğini bilerek savaşmak çok daha kutlu bir davadır. Burada kutlu olan ırkçılık ya da o davanın kendisi değil, aslında o felsefe ve milleti için verilen mücadeledir.
Bozkurtlar Diriliyor;
Kür Şad'dan 40 yıl sonra bir anadan herkesten kim olduğunu saklaması gerektiğini öğrenen bir yiğitle başlıyor. Ardından İlteriş Kağan önderliğinde esaretten kurtarılarak Göktürk devletinin yeniden kurulması ve Çin’in bozguna uğratılışları, Orhun abidelerinin yazımından önceki yıllar, Kür Şad’ın oğulları ve Göktürk devletinin tekrardan Ötüken’de hakim oluşu anlatılıyor. Türkler içinde bulundukları bozkır yaşamının etkisiyle ve damarlarındaki savaşçı özellik sebebiyle de bişeyler üretmek yerine hazırda üretmiş olan ülkelerin malına sahip olamayı seçiyor. Bu savaşçılık sadece farklı milletlerle değil Türk boyları arasındada dahi hükmediyor birbirleri arasında dahi savaşıyorlar. Bu da bazı tarihçilerin Türkleri barbar olarak nitelemesine olanak sağlıyor. Türklerde kadına verilen değere de bu eserde rastlamak mümkün. Savaşlara katılmasalar da kadınların yönetimde ve erkekleri üzerinde büyük egemenlikleri var. Kağana gösterilen saygı ve hürmet aynı şekilde Hatuna da gösteriliyor. Kağan savaşta olduğu vakitlerde Hatun yönetimde çok daha fazla söz sahibi kısaca o döneme ait bir çok konuyu eserde görebiliyoruz. Hüseyin Nihal Atsız’ ın sade, yalın bir dille yazmış olması sebebiyle de akıcı ve etkileyici bir eser ortaya çıkıyor. Kitapta geçen şu cümleyi ekleyerek bitirmek istiyorum; "Şu muhakkak ki bir milletin aydınları da, halk tabakası da işlenmeye çok elverişli."
Okunulması gereken bir eser tarafsız bakış açısıyla okumalısınız diyorum.
Keyifli okumalar.
·
890 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.