Öncelikle storytelde Murat Gülsoy kendi kitabını seslendirmiş bir şekilde dinledim size de tavsiye ederim...
Unutmanın sınırlarında, insanın kendine dönme çabası vardır. Nisyan, belleğini yitirmiş bir adamın zihninde, yavaş yavaş yeniden şekillenen bir dünyanın kapılarını aralıyor. Roman boyunca hatırlamak yalnızca bir hafıza eylemi değil, aynı zamanda ağır bir yüzleşme süreci hâline geliyor.
Romanda “Adem” geçince bu, anlatıcının yeniden doğma, geçmişi sıfırlama ya da insanlığın en yalın hâline dönme isteğini simgeliyor olabilir. Hafızasını kaybetmiş bir adamın “ilk insan” gibi hiçbir şey bilmeden yeniden hayata bakması tesadüf değildir. 
Murat Gülsoy Bu, kişisel bir başlangıcın metaforudur.
Gülsoy, okuru bir hikâyenin içine değil, bir zihnin içine davet ediyor. Kopuk anılar, bulanık imgeler, tanıdık ama yabancı mekânlar… Tüm bunlar, kaybolan bir aşkın izlerini taşırken aynı zamanda karakterin kimliğini yeniden kurma mücadelesini de yansıtıyor.
Yazarın dilindeki şiirsellik ve atmosferin karanlık ama sıcak dokusu, okuru karakterin yalnızlığına ortak ediyor. “Nisyan” kelimesinin anlamı — unutma — roman boyunca bir yara gibi açık kalıyor. Bu unutma, bir kaçış değil; aksine insanın kendine dönerken katetmesi gereken sancılı bir yol.
Romanın en güçlü yanı, okuru bir olay örgüsünden çok bir ruh hâline tanık etmesi. Hatırlamanın yüküyle, kaybetmenin sessizliği iç içe geçiyor. Finalde ise her şeyi değil ama acının ağırlığını kabul etmiş bir adamla baş başa kalıyoruz.
Nisyan, bir hikâye anlatmaktan çok bir his bırakıyor insanda: Geçmiş, hatırlamasak da bizi şekillendirir.
“Bazı anılar geri gelmez ama insan onlarla yaşamayı öğrenir.”
Murat Gülsoy Bu, kişisel bir başlangıcın metaforudur.
Gülsoy, okuru bir hikâyenin içine değil, bir zihnin içine davet ediyor. Kopuk anılar, bulanık imgeler, tanıdık ama yabancı mekânlar… Tüm bunlar, kaybolan bir aşkın izlerini taşırken aynı zamanda karakterin kimliğini yeniden kurma mücadelesini de yansıtıyor.
Yazarın dilindeki şiirsellik ve atmosferin karanlık ama sıcak dokusu, okuru karakterin yalnızlığına ortak ediyor. “Nisyan” kelimesinin anlamı — unutma — roman boyunca bir yara gibi açık kalıyor. Bu unutma, bir kaçış değil; aksine insanın kendine dönerken katetmesi gereken sancılı bir yol.
Romanın en güçlü yanı, okuru bir olay örgüsünden çok bir ruh hâline tanık etmesi. Hatırlamanın yüküyle, kaybetmenin sessizliği iç içe geçiyor. Finalde ise her şeyi değil ama acının ağırlığını kabul etmiş bir adamla baş başa kalıyoruz.
Nisyan, bir hikâye anlatmaktan çok bir his bırakıyor insanda: Geçmiş, hatırlamasak da bizi şekillendirir.
“Bazı anılar geri gelmez ama insan onlarla yaşamayı öğrenir.”
·
28 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.