Göz güzelle büyülenir, gönül kör olur!Arkeoloji
Arkeolojisever biri olarak, büyük bir ilgiyle okuduğum kitap oldu.Herhalde bu kitap benzeri yüz tane filan olsa, günlerce sıkılmadan yine büyük bir ilgiyle okurdum:)
Yazarı 
İsmail Gezgin geçen yıl bir canlı yayında dinlemiştim.
Anlatımını çok beğenince birkaç kitabını satın almıştım.Çok isabetli olmuş.
Kitap bilgi deposu gibiydi.
Zaten her zaman önceliğim Türk yazarlardır.
Yeterince tanınmayan altın değerinde yazarlarımız var bizim, buradan hepsine gönül dolusu selam olsun. Biz okurlar, bulduğumuz her fırsatta önceliği kendi yazarlarımıza vermeliyiz!
Gelelim kitabımıza;
Yazar İsmail Gezgin , Antikçağ'da ayrıcalıklı sınıfların en başta kadınları, hemcinslerini, çocukları nasıl istismar ettiklerini müthiş tesbitleri ile anlatmış.
Tabii sadece o kadarla kalmamış, birçok konuya da değinmiş.
Mesela, mutfak işçileri, sakiler, köleler, tarım emekçileri, bahçıvanlar, müzisyenler, madenciler, fırıncılar, falcılar, mozaik sanatçıları, kahinler, berberler, sanatçılar, gladyatörler ve tabii bir de hayvanlar..
Aslında yazarın İsmail Gezgin bu konuları anlatırken bizlere vermek istediği çok önemli bir mesaj var.
Hani saray, müze, antik kent, piramitler vs.gezmeye gittiğimizde hayranlıkla gezdigimiz, falancanın piramidi, filancanın sarayı diye nitelediklerimiz.
O eserleri kimler inşaa etti, aslında hangi emekçilerin yaşamına mal oldu?
Hangi şartlarda çalıştılar?
Kaç nesil o yapılara ömrünü verdi?
Kaç genç kızımız bedenini satarak hayallerini öldürdü?
O ihtişamlı yapıların içinde kaç çocuk istismar edildi?
Işte kitabımızda anlatmak istenen bu gizli kahramanlardı.
Adı sanı hiçbir yerde geçmeyen, emeğinin karşılığını hiç göremeyenler!
Anılmayanlar, yok sayılanlar, bir mezarı bile olmayanlar..
Düşününce çok acı:(
Bir satırında demiş ki; "Göz güzelle büyülenir, gönül kör olur!"
Tam da böyle oluyor işte.Ben de hayranlıkla bakarım daima, ama arka plandaki bu sömürüyü hiç düşünmemiştim.
Okurken gerçekten çok üzüldüm.Kendimi sorguladım bir emekçi olarak.Hayat dersi gibiydi benim için.
Bakarken tek taraflı baktığımız için oluyor bütün bunlar.
Empati duygumuz eksik, yeterince geliştirememişiz.
Kitaplar da olmasa acı gerçekler yüzümüze tokat gibi çarpmayacak..
Iyi ki kitaplar var!
Bitirirken çok anlamlı, ders gibi, iki alıntı eklemek isterim müsadenizle;
Çünkü "uygarlık adı verilen bu yeni düzende "birilerinin çalışmadan yaşaması için binlercesinin yaşamadan çalışması" gerekir..."
Ancak tarihin göz alıcı harikalarına" bakarken, müzelerde ve binalarda, tarih kitaplarında veya hukukta onlardan hiçbirinin kanına
rastlayamazsınız. Çünkü daima etrafı temizleyen birileri vardır göze görünmeden tarih sahnesinden geçip giderler..."
Tarih sahnesinden göze görünmeden geçip giden, anılmayan kahramanlara selam olsun, ruhları şad olsun..
Keyifle, ilgiyle okudum, arkeolojisever kitap dostlarıma gönülden tavsiye ederim.
Yazara İsmail Gezgin selam olsun, kalemi daim olsun.
Keyifli okumalar dilerim..
İsmail Gezgin geçen yıl bir canlı yayında dinlemiştim.
Anlatımını çok beğenince birkaç kitabını satın almıştım.Çok isabetli olmuş.
Kitap bilgi deposu gibiydi.
Zaten her zaman önceliğim Türk yazarlardır.
Yeterince tanınmayan altın değerinde yazarlarımız var bizim, buradan hepsine gönül dolusu selam olsun. Biz okurlar, bulduğumuz her fırsatta önceliği kendi yazarlarımıza vermeliyiz!
Gelelim kitabımıza;
Yazar İsmail Gezgin , Antikçağ'da ayrıcalıklı sınıfların en başta kadınları, hemcinslerini, çocukları nasıl istismar ettiklerini müthiş tesbitleri ile anlatmış.
Tabii sadece o kadarla kalmamış, birçok konuya da değinmiş.
Mesela, mutfak işçileri, sakiler, köleler, tarım emekçileri, bahçıvanlar, müzisyenler, madenciler, fırıncılar, falcılar, mozaik sanatçıları, kahinler, berberler, sanatçılar, gladyatörler ve tabii bir de hayvanlar..
Aslında yazarın İsmail Gezgin bu konuları anlatırken bizlere vermek istediği çok önemli bir mesaj var.
Hani saray, müze, antik kent, piramitler vs.gezmeye gittiğimizde hayranlıkla gezdigimiz, falancanın piramidi, filancanın sarayı diye nitelediklerimiz.
O eserleri kimler inşaa etti, aslında hangi emekçilerin yaşamına mal oldu?
Hangi şartlarda çalıştılar?
Kaç nesil o yapılara ömrünü verdi?
Kaç genç kızımız bedenini satarak hayallerini öldürdü?
O ihtişamlı yapıların içinde kaç çocuk istismar edildi?
Işte kitabımızda anlatmak istenen bu gizli kahramanlardı.
Adı sanı hiçbir yerde geçmeyen, emeğinin karşılığını hiç göremeyenler!
Anılmayanlar, yok sayılanlar, bir mezarı bile olmayanlar..
Düşününce çok acı:(
Bir satırında demiş ki; "Göz güzelle büyülenir, gönül kör olur!"
Tam da böyle oluyor işte.Ben de hayranlıkla bakarım daima, ama arka plandaki bu sömürüyü hiç düşünmemiştim.
Okurken gerçekten çok üzüldüm.Kendimi sorguladım bir emekçi olarak.Hayat dersi gibiydi benim için.
Bakarken tek taraflı baktığımız için oluyor bütün bunlar.
Empati duygumuz eksik, yeterince geliştirememişiz.
Kitaplar da olmasa acı gerçekler yüzümüze tokat gibi çarpmayacak..
Iyi ki kitaplar var!
Bitirirken çok anlamlı, ders gibi, iki alıntı eklemek isterim müsadenizle;
Çünkü "uygarlık adı verilen bu yeni düzende "birilerinin çalışmadan yaşaması için binlercesinin yaşamadan çalışması" gerekir..."
Ancak tarihin göz alıcı harikalarına" bakarken, müzelerde ve binalarda, tarih kitaplarında veya hukukta onlardan hiçbirinin kanına
rastlayamazsınız. Çünkü daima etrafı temizleyen birileri vardır göze görünmeden tarih sahnesinden geçip giderler..."
Tarih sahnesinden göze görünmeden geçip giden, anılmayan kahramanlara selam olsun, ruhları şad olsun..
Keyifle, ilgiyle okudum, arkeolojisever kitap dostlarıma gönülden tavsiye ederim.
Yazara İsmail Gezgin selam olsun, kalemi daim olsun.
Keyifli okumalar dilerim..·
188 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.